"Blogito,ergo sum"

Πλήρης..

2012-02-28T00:29:00.003+02:00

Και γυρνώντας σπίτι από το 3ήμερο, αφήνοντας την τσάντα στον καναπέ του δωματίου, καταλαβαίνεις ότι το σημαντικότερο στην ζωή είναι η καλοπέραση.

Ακόμα και χωρίς να φύγεις από την πόλη, ακόμα και χωρίς χαρταετούς γιατί δεν είναι το φόρτε σου, ακόμα και χωρίς προγραμματισμένα, φαντασμαγορικά, σαρακοστιανά τραπέζια και συρφετούς στην κουζίνα, με θείτσες και ξεχασμένες ξαδέρφες να σου ζουλάν το μάγουλο όπως όταν ήσουν μικρός, ακόμα και χωρίς αυτά τα καρώ τραπεζομάντιλα των εκάστοτε ουζομεζεδοπωλο-ταβερνείων, με την διπλανή παρέα με τον μικρό μπόμπιρα να φωνάζει και την ξανθιά κοντέσα από τα Νότια προάστια να επιδεικνύει την καινούργια τσάντα που της πήρε ο γυαλάκιας χορηγός της, με το χρυσό Rolex και το abercrombie φούτερ. Aκόμα και χωρίς αυτά, μπορείς να αφεθείς στην καλή παρέα φορώντας φόρμες, σέρνοντας τις κάλτσες σου από δωμάτιο σε δωμάτιο, μυρίζοντας τα σαββατιάτικα κρίνα και χαζεύοντας απονομές Όσκαρ από αγαπημένες εποχές και ογκόλιθους ηθοποιίας!

Κι ακούγοντας τον αέρα να λυσσομανάει απ'έξω, κι ήχους από τον αγαπημένο Nick Cave η μέρα θα φτάσει σε πέρας, κι εσύ, έμπλεος πλέον, θα κάνεις εικόνα τις αχνισμένες λέξεις στον καθρέφτη του μπάνιου..

Nick Cave - Hold On to Yourself

Run...run..run..run..!!

2012-02-12T21:09:00.002+02:00

..και ξαφνικά εκεί που στρίβεις στην Μιαούλη για να πας προς το αυτοκίνητο, ακούς από το πουθενά ήχους από τρανζιστοράκι. Στρίβεις το κεφάλι σου διακριτικά και προσπαθώντας να μην βγει ούτε το αυτί σου από την κουκούλα του ζεστού σου μπουφάν λόγω τσουχτερού κρύου, αντικρίζεις τον όλεθρο!

Αντικρίζεις τον συνάνθρωπό σου με το τρανζιστοράκι, να κάθεται σε μια γωνία και να ακούει τραγούδια, φορώντας γάντια τρυπημένα και κάλτσες χιλιομπαλωμένες. Οκλαδόν. Με την πραμάτεια του τριγύρω τακτοποιημένη λες και είναι το δωμάτιο του σε ένα διαμέρισμα σε κάποια οδό, σε κάποια γειτονιά, σε κάποια περιοχή, σε κάποια πόλη...κάπου στο σύμπαν!
Δεν είναι ότι δεν έχεις ξαναδεί άστεγο. Την κακομοιριά και την εξαθλίωση του κέντρου την βλέπεις και την βιώνεις κάθε μέρα στο πετσί σου γιατί η δουλειά σου είναι στο κέντρο, το οποίο αγαπάς και δεν θα το άλλαζες με τίποτα. Είναι που οι εξελίξεις αυτές τις μέρες που ζούμε σε έχουν αλλάξει.
Σε έχουν κάνει απορήσεις. Να απορείς για το μέλλον που δεν επέλεξες εσύ και να πιστεύεις ότι αυτοί που το διαχειρίζονταν όλα αυτά τα χρόνια, ανήκουν τελικά σε κουτοπόνηρες, κουστουμαρισμένες φατρίες, που ο αυτοσκοπός τους την κρίσιμη στιγμή, είναι να περισώσουν το πουδραρισμένο με αίγλη και καλοπερασιά τομάρι τους, αδιαφορώντας για το κοινωνικό σύνολο που έχει μεταμορφωθεί σε πειραματόζωο της Γερμανικής αλαζονείας.

Και γυρίζοντας πριν λίγο από την σημερινή συγκέντρωση στο Σύνταγμα το μόνο που θες είναι να τρέξεις.... και από πίσω να ακούγονται οι ήχοι της αλλαγής!
Να τρέξεις προς το ξέφωτο, που θα σε κάνει να αναπνεύσεις ξανά..

"You'd better Run, run, run, run, run, run, run, run, run, run, run, ......"

Talkin bout the Revolution - Tracey Chapman

Encore..

2012-01-30T14:45:00.004+02:00

O Φίλιππος μόλις είχε γυρίσει από την Ρώμη. Η Ύλλια δεν είχε ιδέα. Έτσι κι αλλιώς δεν τον σκεφτόταν καθόλου. Είχαν να συναντηθούν από κείνο το καλοκαίρι στην Κίμωλο πριν από 2 χρόνια. Τότε που τον είδε και τις έπεσαν οι καβουρόψιχες από τα χέρια! Τότε που η κάψα του δοσίματος ξεπερνούσε ακόμα και τον Αυγουστιάτικο ήλιο!
Και τώρα. μετά από 2 χρόνια η συνάντηση στο γνωστό μπαράκι είναι απρόσμενη. Και οι δύο τους κρατιούνται να μην ξανακυλήσουν σε εκείνο το ερωτικά ανολοκλήρωτο καλοκαίρι.
Καθώς κυλάει η νύχτα, οι ματιές δυναμώνουν, θυμίζοντας ο ένας στον άλλον ότι όποιος και να κάνει την πρώτη κίνηση, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο...

Το ξημέρωμα θα τους βρει στο δωμάτιο 347. Το πάθος θα γεμίσει τον χώρο και τα φιλιά θα είναι έντονα, και αποκαλυπτικά κι οι φρυγανισμένες φετούλες με την μαρμελάδα φράουλα θα είναι καταλυτικές..

Thom Yorke - Harrowdown Hill

Μερικές στιγμές....

2012-01-16T22:56:00.003+02:00

...νιώθεις ότι δεν αναπνέεις και ακόμα και η ίδια σου η χώρα, η ίδια σου η πόλη, δεν έχει αέρα, δεν έχει ευημερία και η εξιλέωση του εαυτού σου έχει κρυφτεί πίσω από τις κουρτίνες του μέλλοντος. Ενός μέλλοντος που μόνο να το φοβάσαι μπορείς. Να το ονειρευτείς, στο έχουν απαγορέψει.

Από μικρός, μετά το φόβο για το δάσος που είχα, εκείνο το δάσος στο Χαλκούτσι μετά το σπίτι του Κυρ Αντώνη, εκεί που σκοτείνιαζε επικίνδυνα και στένευε ο δρόμος, ο αμέσως επόμενος μου φόβος ήταν να πάψω να κάνω όνειρα.

Το δάσος κάποια στιγμή το ανέβηκα, το χάρηκα και η εφηβεία μου στιγματίστηκε από τις περπατησιές μου στα μονοπάτια και τα καθισιά στα παγκάκια του..

Τώρα όμως, πατώντας με το ένα πόδι τα 30 σκεφτόμαστε τα παλιά και λησμονούμε καταστάσεις και στιγμές...

Αναπολούμε πάλι τα κόκκινα τραπέζια, τις βόλτες με τα ποδήλατα και τις γρατζουνιές στα γόνατα. Τα ωτοστόπ για τις καφετέριες και τα κάμελ τα μαλακά, με τους Ζίπο αναπτήρες με τον σκαλιστό, χρυσό αετό πάνω. Τα οικογενειακά τραπέζια με τα δυνατά γλέντια και την μπόλικη βαβούρα.

Βασικά αναπολούμε την ευδία. Εκείνη την ημέρα την ηλιόλουστη, που θα έρθει και θα μας πάρει από το ένα χέρι και με τη βαλίτσα του χρόνου στο άλλο, θα πάρουμε μερικές στιγμές από το παρελθόν και θα τις κολλήσουμε στο τώρα...

Και θα ανεβούμε καινούργια μονοπάτια και θα φορέσουμε ξανά τα παλιά πουλόβερ γιατί θα είναι πάλι της μόδας κι ας μας τσιμπάν...

Χαλάλι τους...

..και θα δυναμώσουμε και τα ράδια...

Simply Red - Holding back the years

There is a light that never goes out..!!

2012-01-04T23:20:00.003+02:00

Μια πόρτα κλείνει και μια άλλη ανοίγει. Κλείνει μια χρονιά δύσκολη και έρχεται μια χρονιά απρόβλεπτη.
Θα πτωχεύσουμε, θα ανακάμψουμε, θα κάνουμε υπομονή 2-3 χρονάκια, θα φύγουμε από το ευρώ, θα δημιουργηθεί άλλο νόμισμα, θα κοπεί χρήμα, θα μας ξελασπώσει ο Παπαδήμος, θα γίνουμε Αλβανία, Βουλγαρία, Πολωνία, Γιουγκοσλαβία, Τζατζικιστάν και Αιθιοπία...

Θα ζήσουμε όμως ξανά! Μέσα από την αχλή και τα παραφερνάλια της κρίσης, εμείς θα είμαστε εκεί. Θα στρώσουμε ξανά κόκκινα τραπέζια. Θα δεχτούμε ξανά τα γενναία χάδια των φίλων.
Θα ξαναγράψουμε " Σε σκέφτομαι!" το βράδυ, αργά, κάπου εκεί στο ημίφως και θα το στείλουμε. Θα εθιστούμε. Θα ανοίξουμε την σαμπάνια κι ο αφρός θα είναι άσπρος, αγνός και αναβλύζων. Θα την δούμε απέναντι και θα μας χαμογελάσει. Θα μπουγελώσουμε ο ένας τον άλλον και θα κάνουμε βόλτες στα στενά της Πλάκας. Θα δούμε ταινίες και θα διαβάσουμε βιβλία. Θα πετάξουμε πετραδάκια στο τζάμι. Θα κυλιστούμε στα μπεζ σεντόνια και τα τσιγάρα θα μυρίζουν όλο το βράδυ. Θα γράψουμε στο moleskine και θα σβήσουμε την λάθος λέξη. Θα πετύχουμε το καΪμάκι στον καφέ μας. Θα ανέβουμε στην κορφή και θα φωνάξουμε. Θα διώξουμε την σκόνη του χρόνου. Θα αφεθούμε στη ζεστασιά και τα λακάκια στο πρόσωπο θα φανούν σε κάθε μας χαμόγελο. Θα πιούμε και θα μεθύσουμε, τριγυρνώντας στο ξέφωτο με ελπίδα την κορύφωση. Θα μυρίσουμε το βαθύ κόκκινο και την μωβ κάλτσα...

Morrissey - Suedehead

Καλή Χρονιά με υγεία και όμορφες στιγμές!!

Η Γυναίκα που Τραγουδάει..!!

2011-12-18T22:08:00.002+02:00

Ένα συν ένα πόσο κάνει; Ο κανόνας λέει δύο.

Ένα συν ένα μπορεί να κάνει ένα; Ο κανόνας λέει όχι.

Όμως τι γίνεται όταν οι κανόνες παραμερίζονται; Όταν τίποτα δεν είναι όπως τα φαντάζεσαι;

Τι γίνεται όταν συνειδητοποιείς τι είσαι; Τι είναι αυτό που είσαι;

Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με την αλήθεια, τα μαθηματικά πολύ απλά υπάρχουν για τους άλλους.

Προχθές μαζευτήκαμε και πρότεινα να δούμε το " Μέσα από τις φλόγες". Για μένα θα ήταν η δεύτερη φορά μέσα σε έναν μήνα. Θα ήταν η δεύτερη φορά που θα έμενα με το στόμα ανοιχτό και θα με κυρίευε ολοκληρωτικά η εικόνα και ολόκληρη η ιστορία. Η τραγικότητα της πραγματικότητας!

Σε γενικές γραμμές η ταινία σε διαλύει. Όχι μόνο από τις ομολογουμένως σκληρές εικόνες, αλλά από την ίδια την ιστορία.

Η Ναουάλ Μαρουάν, η Γυναικά που Τραγουδάει, αφήνοντας την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο, θα υπαγορεύσει στον συμβολαιογράφο (Λέμπελ) δύο γράμματα. Ένα για τον πατέρα των παιδιών της και ένα για τον αδερφό των παιδιών της. Τα δύο γράμματα πρέπει να παραδοθούν από την Ζαν και τον Σιμόν. Τα δύο παιδιά της. Τα δύο παιδιά της που μέχρι τότε αγνοούσαν την ύπαρξη του πατέρα και του αδελφού.

Το ταξίδι της Ζαν και του Σιμόν ξεκινά. Το γενεαλογικό δέντρο θα αρχίσει να ξετυλίγεται. Μαζί με την ιστορία, η οποία κάνει εκπληκτικά φλασμπακ συνεχώς, τα δύο αδέρφια θα βρεθούν αντιμέτωπα με την ίδια τους την μάνα. Θα βρεθούν αντιμέτωπα με την ίδια την ιστορία.

Μαζί τους θα ταξιδέψεις και εσύ και θα βιώσεις τον Εμφύλιο πόλεμο του Λιβάνου στο πετσί σου.

Τα δύο γράμματα στο τέλος θα παραδοθούν. Η αποστολή τους κάποια στιγμή τελειώνει.

Όταν όμως θα διαβαστούν τα δύο γράμματ,α είμαι σίγουρος ότι θα σηκωθείς από την θέση σου. Θα γουρλώσεις τα μάτια σου και θα θελήσεις απόλυτη ησυχία. Η ανάγνωση των λέξεων θα ακούγεται στα αυτιά σου σαν τύμπανα πολέμου... Ενός πολέμου χωρίς πίσω γύρισμα. Και τότε θα μείνεις άφωνος!

Η βόμβα θα έχει σκάσει και τα συντρίμμια θα εκτοξευθούν προς όλες τις κατευθύνσεις...

Και οι ήχοι των Radiohead θα είναι πλέον ανεξίτηλοι!

RECKONER

Σκούρο κόκκινο...

2011-12-05T21:56:00.003+02:00

...ήταν το χρώμα. Το θυμάμαι καλά και ρώτησα μήπως ήταν μαύρο. Αλλά δεν ήταν.
Πηγαίνοντας στα "αρχαία", στρίβοντας σε στενά που δεν φαίνονταν. Το πούσι και το σύθαμπο πρωταγωνιστούσαν, η νύχτα με οδηγούσε, φτάνοντας στο προορισμό που από την αρχή δεν σκεφτόσουν με τίποτα.
Εκείνη τη στιγμή όλα γίνηκαν υγρασία και πάχνη.
Δεν βλέπεις έξω. Όλα θολώνουν. Δεν θες να δεις έξω, γιατί το μέσα, είναι ζεστό και στάζει μέλι.
Και αφήνεσαι...!!

Lou Reed- Walk on the wild side

Καλά κρασά..!!

Καλή εβδομάδα..!!!

Προφιτερόλ..!!

2011-11-19T00:17:00.005+02:00

- « Έλα Κέιτ, που είσαι;»
- « Είμαι "Τζίζ" εσύ;»
- « Εγώ τώρα τελείωσα. Να σκάσω για ένα απεριτίφ και μετά να φύγουμε;»
- « Σκάσε.!»

Έσκασα και εγώ που λέτε να βρω την ξανθιά Βενεζουελιανή ηθοποιό στο εν λόγω μπαράκι.
Έχοντας παραγγείλει το ξανθό μπιρόνι μου, άρχισα τις συνομιλίες με την Φροσίνη αρχικά και στην συνέχεια γνωρίστηκα και με το υπόλοιπο της παρέας.
Η Φροσίνη, που είναι ιδιοκτήτρια αντικερί, μου περιέγραψε πως πέρασε μια βδομάδα στην Μαδρίτη που είχε πάει με σκοπό να παραλάβει ένα πολύ μεγάλης παλαιότητας και αξίας αδαμάντινο κηροπήγιο, που είχε ανακαλύψει ένας συνάδελφος της στην Ιβηρική Χερσόνησο!

Στην παρέα υπήρχε και η Ασιάτισσα Κιλ Φιλί, η οποία έχει σπουδάσει ψυχανάλυση και αυτή τη στιγμή εργάζεται στο δυναμικό μιας ομάδας, η οποία ασχολείται με την καταπολέμηση του άγχους, βασισμένη στη διαδικασία επίλυσης SUDOKU.

Ακριβώς απέναντί μου καθόταν η διάσημη κριτικός θεάτρου Nάσια Παπαγεωργοπούλου, η οποία φορώντας ένα παλιό vintage T-shirt με τη φωτογραφία του αγαπημένου μου Steve McQueen, μας εξιστορούσε σκηνικά από το πρόσφατο συνέδριο κριτικών που έγινε στη Βιέννη!

Αφού σηκωθήκαμε και ρίξαμε ένα γρήγορο χορό Swing με την Κέιτ αναπολώντας διάφορες βραδιές από την δεκαετία του 80', πληρώσαμε και φύγαμε μαζί με Φροσίνη και Κιλ Φιλί για το διήμερο στον Ωρωπό που είχαμε κανονίσει.

Το συλλεκτικό Mini Cooper της ταλαντούχας και πανέμορφης ξανθιάς, έχει ήδη διανύσει 20 χλμ. όταν ξαφνικά γυρίζει προς το μέρος μου και με ύφος μικρού παιδιού που έχει ρίξει το βάζο με τη μαρμελάδα, με ρωτάει: «Καρλίτο, ξέρεις τι είναι εδώ κοντά μας;»

- « Τι είναι Κέιτ;» της απαντώ τρομαγμένος!

- « Σε λίγο θα περάσουμε μπροστά από τον "Ανδριά"...»

Απλά και μόνο με το απαντητικό μου ύφος, κατάλαβε ότι θα σταματάγαμε και θα την κάναμε την μαλακία..........

Μετά από 5 λεπτά η τούρτα Προφιτερόλ ήταν καθ' οδόν προς τον Ωρωπό....

Φτάνοντας στο απόλυτα χειμωνιάτικο σκηνικό με αέρα, κρύο και ψιλόβροχο, το πρώτο εμπόδιο που συναντήσαμε ήταν μια απλή γκαραζόπορτα! Η Κέιτ όμως, με την εμπειρία που έχει από παρόμοια σκηνικά σε σπίτια σε Διόνυσο και Παρνασσό, κάνει ένα σάλτο μορτάλε δίνοντας έναυσμα και κουράγιο σε όλους τους υπόλοιπους...

Οι χαιρετούρες με Λάρι και Μόνικα ήταν τυπικές.
Η ανακοίνωση της μανέστρας με μοσχαράκι στο φούρνο για βραδινό, στην αρχή με έβαλε σε σκέψεις για το υπόλοιπο της βραδιάς, αλλά μετά τα δύο ποτηράκι erdinger και την χαλαρωτικά εύθυμη ατμόσφαιρα που υπήρχε, όλα πήγαν ρολόι!
Γενικά, όταν μπαίνει η Μόνικα στην κουζίνα, βαράμε όλοι προσοχή!

Αφού λοιπόν φάγαμε και ήπιαμε καθίσαμε και στρωθήκαμε με μανία στο διαγωνισμό γνώσεων της παρέας...

Μετά από αυτό το δίωρο όλα άλλαξαν για την συγκεκριμένη παρέα...

ο Λάρι (Μάστερ), με (4 νίκες), θα μισηθεί από πολλούς και το προσωνύμιο "πράσινη γλίτσα" θα τον στιγματίσει για το υπόλοιπο της ζωής του!

Εγώ, (Τζιμάνι), με (1 νίκη), θα στιγματιστώ από τις 4 νίκες της πράσινης γλίτσας και θα μείνω σιωπηλός και κατακόκκινος..

Η Φροσίνη (Φρίξος), με (1 νίκη), θα πανηγυρίσει, θα σηκωθεί όρθια και απαγγέλοντας στίχους από το αγαπημένο της ποίημα (Κυρά Φροσίνη), θα μας δώσει να καταλάβουμε ότι το παρελθόν της είναι σκοτεινό και ταξιδιάρικο!

Οι υπόλοιποι δεν στέφθηκαν νικητές αλλά σίγουρα δεν θα ξεχαστούν οι προσπάθειες τους..δε θα ξεχαστούν οι ώρες διαβάσματος που έχει ρίξει η Μόνικα για τα "BOSTON TEAS"..

Δε θα ξεχαστούν οι ασύλληπτες γνώσεις της Κιμ Φίλι πάνω στο Φοινικικό αλφάβητο και τέλος δε θα ξεχαστούν οι γνώσεις της Κέιτ όσον αφορά την "Μπλε περίοδο" του Πικάσο...

Η νύχτα περνούσε και οι κουταλιές από την τούρτα προφιτερόλ έδιναν και έπαιρναν....

Μέχρι την στιγμή που κάτι περίεργο συνέβη και οι κουταλιές σταμάτησαν...................

κανείς δεν ξέρει τι έγινε μετά...

ένα μυστήριο που στοιχειώνει την περιοχή εδώ και 2 δεκαετίες...

κανείς δεν μπόρεσε να δώσει μια εξήγηση...

ΠΟΤΕ, κανείς δεν έμαθε τι απέγινε η παρέα με το προφιτερόλ............

Ο μύθος λέει ότι ο Υπαστυνόμος Σωτήρης Τερερές την επόμενη αμέσως μέρα ήταν στο γνωστό ζαχαροπλαστείο των βορείων προαστίων, ξεκινώντας την έρευνα για αυτή την εντελώς μυστήρια υπόθεση εξαφάνισης......

Κάποια στιγμή μετά από καιρό, ένας κύριος παρουσιάστηκε στο αστυνομικού τμήμα Ωρωπού και κατέθεσε πως ένας γνωστός του, αναγνώρισε κάποια από αυτά τα πρόσωπα στο νησί της Τζαμάικα να πίνουν τζιν, κοκτέιλ και τεκίλες και να χορεύουν ασταμάτητα....

Κανείς δεν τον πίστεψε...

και η υπόθεση έκλεισε για πάντα!!!!!!

ANOTHER DAY IN PARADISE - PHIL COLLINS

Ζαλισμένος Αθηναίος μονολογεί...

2011-11-09T22:31:00.002+02:00

Ναι, ήταν από τις λίγες φορές που την προηγούμενη βδομάδα έκατσα και είδα τουλάχιστον για δύο ώρες το κανάλι της Βουλής, αφού είχε την συνεδρίαση για την Ψήφο Εμπιστοσύνης στη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Είναι από αυτές τις στιγμές που πραγματικά αναρωτιέσαι τι γίνεται!

Γιατί ζω ακόμα σε αυτή τη χώρα;

Ποιοι με κυβερνούν;

Ποιος είναι αυτός εκεί που μου σηκώνει το δάχτυλο και νομίζει ότι είναι ο Καρδινάλιος της 15ης Μεραρχίας του 5ου Ιππικού της λεγεώνας των Οστρογότθων;

Ποια είναι αυτή η κοντέσα με το ροζ ταγέρ, που νομίζεις ότι βγήκε από εκπομπή Telemarketing που πουλάει τάπερ και θέλει να μου μιλήσει για Οικονομικά και δανειακές συμβάσεις;

Ποιος είναι αυτός ο κουστουμαρισμένος ψηλολέλεκας, με την χρυσή γραβάτα, που έχουν αναψοκοκκινίσει τα μάγουλά του από τα ουισκάκια που κοπάνησε λίγο πριν στο ΚΨΜ της Βουλής;

Πότε θα μιλήσει ο Πρωθυπουργός;

Τι κάνει στο γραφείο του τόση ώρα; Μήπως βλέπει τον Βάζελο στο Μπάσκετ με την Ζαλγκίρις;

Μήπως φτιάχνει το τελευταίο κοκτέιλ του από ειδικά βότανα τζίνσενγκ και βαρβιτουρικά που αγόρασε από το Ebay;

Τι συμβαίνει; Που πάμε σα χώρα;

Αυτά και άλλα πολλά σκεφτόμουν τις προάλλες και ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας..

Kαι αφού το ξέρετε το κόλλημά μου τελευταία με το Twitter...

Οι υπόλοιπές μου σκέψεις φαίνονται στα παρακάτω αναλυτικά Tweetαρίσματα καθ' όλη την διάρκεια της εν λόγω συνεδρίασης..

ΒΟΥΛΗ (Live)

@ChristosDrallos

"κυριε Προεδρε, ηρθε το παιδι με τις πιτσες"...."αλεκα πηγαινε εσυ παρτες,μη μας την πεσει κανας δικος σου απεξω"

@ChristosDrallos

Ο ΓΑΠ λέει έχει κλειστεί στο γραφείο του. Να δείτε που θα βγει στο ημίχρονο του μπάσκετ #pao-zalgiris

@ChristosDrallos

Ευδοξία Καιλή. Αυτό.

@ChristosDrallos

Είπε όντως Ευδοξία; .. Γιατί φτιάχτηκα εγώ τώρα; ε;

@ChristosDrallos

Ο άλλος ρε παιδιά με το δερμάτινο μπουφάν που έδειξε η κάμερα ποιος ήταν;

@ChristosDrallos

Ευδοξία Καιλη; ολοκληρώνω κύριε Πρόεδρε σε μισό λεπτό! Πάντα το έλεγα ότι ήταν καβλιάρης ο Πετσάλνικος...

@sheikyerbutti

Οτι και να λέει ο ξiνόβλαχος, η Εύα είναι πρώτης τάξεως babe.

@ChristosDrallos

Φοβάμαι πως η γραβάτα του Κιλτίδη είναι χρυσή.. Από χρυσό ρε παιδί μου, πως το λένε!

@The_Stranger_gr

Θα'παιρνα όρκο ότι χωρίς το κοστούμι ο Κιλτίδης είναι ίδιος ο ταρίφας που είχα πάρει πριν από κάτι χρόνια ένα βράδυ στο Παγκράτι.

@FragileAlex

Αυτό που αλλάζουν το ποτήρι με το νερό σε κάθε ομιλητή, τι σχέση μπορεί να έχει με το ΜΕΣΑ του Παπαϊωάννου;

@ChristosDrallos

Καλά. το φουλάρι της Νταλάρα είναι για Ευρωπαική Ένωση. Μόνο. Τι δραχμές και μαλακίες ρε παιδιά..

@Kartesios

Η Νταλάρα κατουριέται και κουνιέται

@ChristosDrallos

Τι;.. Υπουργός είναι αυτός;.. Κοντογιάννης; Καλά ρε μαλάκες αυτός έχει την ταβέρνα "Μουριές" στη Βαρυμπόμπη τι κάνει εκεί;

@ChristosDrallos

Ουρανία Παπανδρέου- Παπαδάκη..Ροζ σακάκι με ροζ πουκάμισο από μέσα.. αυτό. Η Καιλή θα το λέει στις φίλες της αύριο!

@ChristosDrallos

Τι κάβλα τους έχει πιάσει όλους εδώ και κανά δίμηνο με την λέξη "λοιδορώ" και όλα τα παραγωγά της ρε πούστη μου. Τι γίνεται σε αυτή τη χώρα!

@The_Stranger_gr

Βλέπεις την Παπανδρέου-Παπαδάκη να μιλάει, και περιμένεις να σου πει πώς να φτιάξεις σπιτική σπανακοτυρόπιτα.

@ChristosDrallos

Ρε σεις με το μπήκε στην αίθουσα Ο ΓΑΠ συγκινήθηκα!! Μετά θυμήθηκα την Ουρανία και μου φυγαν όλα..

@ChristosDrallos

Ροδούλα Ζήση: "Έχω δύο ελιές τέλεια συμμετρικές"..Φχαριστώ..

@GiPapJesus

Πρώτον: μπλε με μωβ δεν πάει, χαζέ #gap

@ChristosDrallos

Καλά μαλάκες φοράει κοστουμάρα! Α ρε Αντρέα κάτι του έμαθες..

@Alekzunder

Ανοίγει το σακάκι ο ΓΑΠ και είναι ζωσμένος με εκρηκτικά, βγαίνει ο κοσμος και λέει "καλο παιδι, δεν είχε δώσει δικαιώματα στη γειτονια".

@lenfou

Χρόνια έχω να δω τη βουλή sold out

@ChristosDrallos

Πόσες βιταμίνες και τζινσεγκ έχει πάρει σήμερα. Όχι πείτε μου!

@alex_walex

Σε λιγο θα πει και για το πρώτο του ποδήλατο

@ChristosDrallos

Άμα τελειώσει αυτόν τον λόγο με παραίτηση θα δακρύσω..

@The_Stranger_gr

Κάποια μέρα θα μείνει από μπαταρία το μηχάνημα που παίζει τα χειροκροτήματα και θα αποκαλυφθεί η πλεκτάνη.

@ChristosDrallos

Αυτό το γαλάζιο του πουκαμίσου. Αυτό το γαλάζιο. Είναι ένα περίεργο γαλάζιο. Μόνο ο Καρατζαφέρης μπορεί να το στηρίξει. Και ο Μπαιρακτάρης!

@ChristosDrallos

Μα είναι δυνατόν να έχει κουμπώσει μόνο το πάνω κουμπί του σακακιού?..

@ChristosDrallos

Η Νέα Δημοκρατία είχε πάει για τσιγάρο?

@ChristosDrallos

ο μύθος λέει ότι ο Αλέξης (Τσίπρας) κάρφωσε μια μέρα στον Πρόεδρο της Βουλής τον ΓΑΠ που τον πέτυχε να πίνει τσιγάρο στην μικρή αυλή από πίσω...

@ChristosDrallos

Ο Τσίπρας ήταν σίγουρα απουσιολόγος στην τάξη του.

@sotos_sougles

Κάτι μου λέει πως η Λιάνα για να μην εμφανιζεται, σίγουρα έχει σφίξει βοτκες στο bar της βουλής!

@mantefer

-Κύριε Τσίπρα παρακαλώ να ολοκληρωσετε.. -Ολοκλήρωσα πριν με την κυρία Καϊλή..Τώρα καυλαντιζω..

@doleross

Μπαίνει μέσα ο Λοβέρδος και τρελάινεται. Βλέπει τον Βενιζέλο στο βήμα και τον Παπανδρέου να λείπει. Παραλίγο να λιποθυμήσει.

@AnnaProtopsalti

Φανταστείτε να είστε παιδί του Βενιζέλου και να σας κάνει κήρυγμα....

@thomastsi

Κάποιος να πει στο Σαμαρά πως δεν είναι στην ΔΑΠ που δεν έγινε ταμίας του party και θύμωσε. Μιλάμε για χώρα. Όχι για παράταξη.

@The_Stranger_gr

Την Έλσα και τη Μιλένα τις έπνιξαν προληπτικά πριν προλάβουν να ψηφίσουν;

Nick Gale - Peter's Night

Kαλήνύχτα και καλή δύναμη με τους μαλάκες που έχουμε μπλέξει..!!

ο Οδηγός!

2011-10-26T22:13:00.002+03:00

« Μπα δεν νομίζω ρε σεις να βγω σήμερα, έχω κατεβάσει το Drive..» Σάββατο 22 Οκτωβρίου,

Από τα πρώτα 7 λεπτά της ταινίας κατάλαβα ότι κάτι τρέχει..ή εγώ έχω καιρό να δω κάτι αξιόλογο. Αλλά αφού είδα πριν ένα μήνα το καινούργιο του Γούντυ ρε γαμώτο, τι στο διάλο!

Ανασηκώνομαι, σβήνω τα εναπομείναντα φώτα, ανάβω τσιγάρο, βάζω ότι έχει μείνει από το τανκερέι το προχθεσινό και....

Καταρχάς οι τίτλοι αρχής με ξαγρύπνησαν. Αυτή η αίσθηση των 80's με την μουσική των Chromatics, τα σβηστά φώτα του δωματίου μου και τον καπνό από το τσιγάρο μου, θύμισε προβολές ταινιών νουάρ σε καταγώγια και τεκέδες άλλης εποχής!

Chromatics - Tick of the clock

Σίγουρα, η πολλή διαφήμιση λόγω βραβείου και ο νούμερο ένα πρωταγωνιστής του Χόλλυγουντ αυτή την περίοδο, που έχει κάψει καρδιές σε όλα τα κοριτσόπουλα και τις μεγαλοκοπέλες ανά την υφήλιο, παραπλάνησε πολύ κόσμο όσον αφορά το ποιόν της ταινίας. Κατά την γνώμη μου είναι μία καθαρά σινεφίλ ταινία!!!!

Μετά από μία ώρα και 38 άντε 40 λεπτά, έβγαλα το πόρισμα ότι
1ον, καλά έκανα και δεν βγήκα και
2ον, είναι η καλύτερη ταινία που είδα φέτος!
Αυτό, το καταλαβαίνω όταν μετά από μια ταινία πιάνω τον εαυτό μου να κοιτάζει την μαύρη οθόνη, εφόσον έχουν τελειώσει οι τίτλοι τέλους και εφόσον έχει τελειώσει και η τελευταία νότα από το σάουντρακ!

Desire - Under your spell

Eίναι καμιά φορά, που οι πρωταγωνιστές είναι ολόκληρη η ταινία. Αυτό που έπαθα πέρυσι με τον "Παλαιστή" το ίδιο έπαθα και φέτος με τον Οδηγό. Οι λέξεις που βγαίνουν από το στόμα του είναι μετρημένες στα δάκτυλα! Τις περισσότερες φορές τον ακούς να λέει "Yeah!", "No", "Maybe", "sure" και διάφορα τέτοια λιγομίλητα, λεκτικά αντικείμενα. Φαντάζομαι ότι το σενάριο που είχε πάρει στα χέρια του πριν τα γυρίσματα θα ήταν μία Α4 μπρος πίσω και τίποτε άλλο!

Κι όμως, ο Γκονταρικός αυτός χαρακτήρας είναι τα πάντα!Το βλέμμα του, σε κάνει να νιώθεις σιγουριά, ηρεμία και ασφάλεια. Κασκαντέρ το πρωί σε διάφορες ταινίες και οδηγός ληστειών το βράδυ, ο Ράιαν Γκόσλιγκ με μια οδοντογλυφίδα για παρέα, πραγματικά είναι το υπόδειγμα του μοναχικού, γοητευτικού οδηγού φορώντας ένα από τα καλύτερα δερμάτινα τζάκετ στην ιστορία του κινηματογράφου και ένα ζευγάρι δερμάτινα γάντια οδήγησης που σε παραπέμπουν σε ινδάλματα του στυλ όπως ο Στιβ Μακουίν και ο Τζέιμς Ντιν.

Στην αρχή όλα καλά, μέχρι που γνωρίζει την Irene (Carey Mulligan), που μένει στο διπλανό διαμέρισμα με τον γιο της. Χωρίς να φιληθούν, χωρίς να κάνουν σεξ, οι δύο αυτοί χαρακτήρες μόνο και μόνο με τα βλέμματά τους και τις κινήσεις τους στο χώρο θα σου θυμίσουν σκηνές από ταινία του Wong kar Wai έχοντας την διάθεση για έρωτα (in the mood for love!) καρφιτσωμένη σαν στίκερ στα πρόσωπά τους!

Μέχρι την στιγμή που επιστρέφει από την φυλακή ο άντρας της!!

Από κει και πέρα, θα βιώσουμε μία αριστοτεχνικά γυρισμένη γκονταρική με χιτσοκικά στοιχεία ταινία, που θα δικαιολογήσει τις βραβεύσεις του τρομερού Ρεφν!

Στο τέλος της ταινίας δεν θα ανοίξεις αμέσως τα φώτα. Τουλάχιστον έτσι έκανα εγώ.

Θα ανάψεις ένα ακόμα τσιγάρο.

Θα βάλεις ένα ακόμα τανκερέι και υπό τους ήχους του εκπληκτικού kavinsky θα κοιτάς αποχαυνωμένος τους τίτλους τέλους διερωτώμενος για το αν και που αναφέρθηκε το όνομα του πρωταγωνιστή. Πως τον λέγανε στην ταινία. Αν τον φωνάζανε κάπως ρε παιδί μου!

Η απάντηση είναι όχι.
Ήταν απλά ο Οδηγός και εσύ θα αναρωτιέσαι αν σε όλο αυτό ήσουν άξιος συνοδηγός!

Κavinsky - Night Call

SUPANOVA!!

2011-10-18T17:45:00.006+03:00

« Θα στρίψετε εκεί που λέει έξοδο για Βελεστίνο θα περάσετε τον Βόλο και 3-4 χωριά και στον Βεργώνη θα με πάρεις τηλέφωνο»!

Κάπως έτσι ξεκινάει η πρώτη χειμωνιάτικη εξόρμηση για μία πεντάδα ατόμων από την Αθήνα..

Η πεντάδα αποτελείτο από τον Λάρι, τον Καρλίτο, την Μόνικα, την Πενένοπε και την Χριστίνα Παππά!!

Εντάξει πλάκα κάνω, δεν ήταν η Χριστίνα Παππά, ήταν η Κέιτ, μία αρχαιολόγος από το Καράκας της Βενεζουέλας, που την είχα γνωρίσει στο Τολέδο το 2004 σε κάτι μαθήματα Καποέιρα και θυμάμαι ότι από την πρώτη στιγμή που την είδα της είπα ότι μοιάζει με μια ελληνίδα ηθοποιό, αλλά μάλλον αυτό δεν της άρεσε και από τότε την πειράζω συνέχεια!

Το Παγασητικό 3ήμερο λοιπόν, ήταν αυτό που λέμε "τα είχε όλα"!

Ξεκινώντας με λουκάνικα και πατάτες στο τζάκι, βαρύ, κρητικό, κόκκινο κρασί, τέλεια μουσική υπόκρουση και μία πυραυλοκίνητη, αλ ντέντε μακαρονάδα, η συνέχεια δεν μπορούσε να είναι κάτι άλλο εκτός από χορταστικά μεθυστική!

Η τρελό-Πενέλοπε μας έκανε να καταλάβουμε από την αρχή ότι ο καναπές μπροστά στο τζάκι θα ήταν δικός της! Ολοκληρωτικά δικός της, χωρίς παρεξηγήσεις και λάθος εντυπώσεις η Πενέλοπε και ο καναπές μπροστά στο τζάκι θα γίνουν ένα! Ο καναπές μπροστά στο τζάκι και η Πενέλοπε είχαν μια ιδιαίτερη σχέση μετά τις 23.59 κάθε βράδυ!
Ο μύθος λέει ότι αυτό συμβαίνει στην Πενέλοπε κάθε 5 χρόνια!

Η Κέιτ, με την σειρά της μας έδειξε να καταλάβουμε ότι υπήρχε μία "Παγιδευμένη Ψυχή" μέσα της.. Αγκαλιά με το αγαπημένο της μαξιλάρι, που της είχε αγοράσει ο Έστεφαν, ένας Πορτογάλλος ντράμμερ που είχε γνωρίσει σε μία ανασκαφή στην Σαντορίνη το 2003, η Κέιτ προσπαθούσε όλο το βράδυ να διώξει τα κακά πνεύματα που είχαν εισβάλλει στον χώρο του σπιτιού!
Ο μύθος λέει ότι η Κέιτ αλλάζει καθέ τόσο τόπο κατοικίας λόγω των ήχων που ακούει κάποιες φορές στο δωμάτιό της!!!

Όσον αφορά την Μόνικα, οινοπαραγωγός τα τελευταία 9 χρόνια που ζει στην Μπριζ του Βελγίου, είναι παντρεμένη με τον Νώντα, πρώην καπετάνιο τον οποίο τον γνώρισε όταν της έδωσε ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί στο καράβι για Κουφονήσια.
Ο μύθος λέει ότι, όπου και να πάει η Μόνικα, πάντα έχει μαζί της λίγο από αυτό το εύγευστο, ξηρό, ηδονικά γλυκόπιοτο κόκκινο κρασί!

Με τέτοια σύνθεση λοιπόν δεν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε τα πιώματα, τα ξεβρακώματα, τα φαντάσματα, τους χορούς, τους γρίφους και γενικά δεν γινόταν να αποφύγουμε να περάσουμε τέλεια!!

Και όπως όλα τα όμορφα πράγματα έτσι και αυτό το έχω συνδυάσει με το παρακάτω..

ISIS-SUPANOVA

Γυρνώντας όμως στο αγαπημένο μου παρόλα αυτά Ταραντινικό κέντρο της Αθήνας, ανοίγοντας τον κομπιούτερ μου, βλέπω ότι με περιμένουν κάποια βραβεία!!

Ευχαριστώ μία από τις αγαπημένες μου μπλογκοφίλες την Εlski για το "tell me about your self award"...

Οπότε με την σειρά μου κι εγώ πρέπει να πω (7) πράγματα για τον εαυτό μου και μετά να βραβεύσω και εγώ (15) αγαπημένους μπλογκερς που παρακολουθώ!

(7) πράγματα για τον εαυτό μου

(1). Γεννήθηκα τον Μάη του 82'! Ναι, γιατί; Δεν κατάλαβα! Τι καλύτερο έχει ο Μάης του 68';

Και ναι, είμαι Δίδυμος. Μαλάκας, διπρόσωπος και ψεύτης!

(2). Έχω 3 βαθμούς μυωπίας.

(3). Νομίζω, έχω κλειστοφοβία.

(4). Έχω τερματίσει όλα τα Σούπερ Μάριο στο Nintendo.

(5). Έχω μεγάλο κόλλημα με τον Αλ Πατσίνο.

(6). Έχω πάντα ένα βιβλίο στην σάκα που κουβαλάω.

(7). Έχω άλλο ένα μεγάλο κόλλημα με την Ιταλία.

(15) αγαπημένους μπλόγκερς

(1). σ αγαπΑω!

(2). hfaistiwnas

(3). Aμερικλάνος!

(4). Vam 33

(5). setty lepida

(6). Mahler

(7). Lali

(8). Ezak

(9). Hφαιστίωνας

(10). Σινεμά, ο Παράδεισος!

(11). Elski

(12). ο φίλος αργύρης

(13). Μ.

(14). ο μικρός Ναυτίλος

(15). άσωτος υιός

Αυτά λοιπόν... χαιρετίσματα στο μέτωπο, στο βασίλειο της Μεναρκόρης και στα βόρεια παράλια της Βυζίτσας Πηλίου!!

Dub Inc. " Tout se qu'ils veulent"

Επίσης από δω και πέρα θα τα λέμε και από εδώ

Kαλά κρασά!!

Α, και μην ξεχνιόμαστε...!! http://www.xmasclock.com/#.Tp1p0qxwLH4.twitter

Παφλάτζες!

2011-10-12T01:40:00.008+03:00

Φτάνουν οι λίστες! Για αυτή την εβδομάδα τουλάχιστον. Τέρμα. Καιρός να ασχοληθούμε με κάτι άλλο. εεεεεε..
Να. Για παράδειγμα ας ασχοληθούμε με τον καιρό. Βραχήκατε έτσι δεν είναι? Εγώ το είπα σε μερικούς αλλά δεν με άκουσαν.Τέλος πάντων.

Να κάνουμε μία ανασκόπηση της εβδομάδας που πέρασε; Την βρήκα ταραντινικά ενδιαφέρουσα!

Λοιπόν, αφού το προηγούμενο Σάββατο έκανα επιτέλους την λίστα με αγαπημένα τραγούδια (μου βγήκε ο κώλος!, δεν ξέρω γιατί, αλλά μου βγήκε!), πήρα Αργύρη και ανηφορίσαμε στα γνωστά μέρη..Τανκερέι, τεκίλα και καπάκι υποβρύχια και καπάκι τεκίλα και ...οκ!
Ξεκινώντας η εβδομάδα είχε διάφορα χρηματοοικονομικά τερτίπια, τα οποία τελευταία δεν με ενδιαφέρουν γιατί έτσι αποφάσισα. Θα ενδιαφερθώ, μόνο όταν πτωχεύσουμε (δεν πρόκειται να πτωχεύσουμε, να το ξέρετε!). Αλλιώς τι να κάνω, να γκρινιάζω σαν όλους;

Τι;
Δεν έχω δίκιο;
Tα παραλέω;
Είμαι και λίγο μαλάκας;
Ναι, τώρα που το λέτε ίσως είμαι λίγο απότομος και σταρχιδιστής. ΟΚ. Ας αγχωθώ λοιπόν.
Ας κάτσω να σκεφτώ την πτώχευση (δεν πρόκειται να πτωχεύσουμε, να το ξέρετε!). Ας κάτσω να ασχολούμαι με αυτά που λέει ο Μπένυ, η Μέρκελ, ο Σαρκοζύ, με αυτά που λένε οι αριστεροί, οι δεξιοί, οι κεντρώοι και οι έξω δεξιά, στην γραμμή του επόπτη πάνω! Ας με πιάσουν τα ψυχολογικά μου και οι δύσπνοιές μου. Mωρ τι λέτε;

Μες την βδομάδα επίσης πέθανε και ο Στιβ Τζομπς. Στο Τwitter έγινε της πουτάνας! Οι μισοί να κλαίνε και οι άλλοι μισοί να χτίζουν ολόκληρες τραγελαφικές επιθεωρησιακές ατάκες που λιποθύμαγες! Εγώ δεν πρόκειται να πάρω μέρος σε ένα επιχειρηματολογικό πόλεμο όσον αφορά το αν έπρεπε να δώσουμε τόση έμφαση στο θάνατό του ή όχι. Απλά όποιον ξανακούσω να λέει "σιγά μωρέ το μαλάκα!" θα του σπάσω την μούρη!

Επίσης, η Εθνική Ελλάδος θέλει μία νίκη ακόμα για να προκριθεί στο επόμενο σήκωσέ το το γαμημένο ΕURO, αφού νίκησε την Κροατία στο Καραισκάκη, με γκολ του Σαμαρά και του Φάνη Γκέκα, ο οποίος με αυτή την κόμη που έχει, σταματάει την εξέλιξη του ελληνικού ποδοσφαίρου. Πραγματικά.
Επίσης, την ώρα που αρθρογραφώ αυτές τις εν εξελίξει παφλάτζες, η Εθνική Ελλάδος τελικά προκρίθηκε στο σήκωσέ το το τιμημένο EURO νικώντας τους Κομπιασβίλι- Σουαχίλι-Αντσικίλι με γκολ των Φωτάκη και Άγγελου Χαριστέα (με πλασέ παρακαλώ!).
Στην συνέχεια οι εικόνες και οι ζωντανές συνδέσεις με το σπίτι του Άγγελου Χαριστέα σε συνδυασμό με τις δηλώσεις Καραγκούνη στην φισούνα ξύνωντας τα αχαμνά του, με κάνουν να θέλω βγω στους δρόμους και να φωνάξω ότι είμαι έλληνας!

Αλλάζοντας θέμα, αλλά όχι κ εβδομάδα, έχω να σας πω ότι ΟΛΕΣ οι γκόμενες βρήκαν καινούργιο γκομενάκι του Χόλυγουντ να γουσταρίσουν. Ο Ράιαν Γκόσλιγκ, κάνοντας 5 ταινίες σε ένα χρόνο και μάλιστα αξιοπρεπείς, έχει κάνει ΟΛΕΣ τις κυρίες να αναρωτιούνται για τον ξανθό πρωταγωνιστή κάνοντάς τες επιτέλους, να ξαναμαζευτούν στους σινεμάδες μετά από τις Μπαρδεμικές φαντασιώσεις που τους είχε χαρίσει ο Γούντυ Άλλεν το 2008 με το Vicky, Christina, Barcelona!

Κάπου εκεί ανάμεσα στα παραπάνω, μάθαμε τελικά ότι δεν θα υπάρξει ακόμα iphone5 και θα υπάρξει iphone4s το οποίο θα έχει λέει μία μαδερφάκιν σούπερ εφαρμογή που λέγεται Siris.
Πρόκειται για μια καινοτομία που σημαίνει ότι θα μιλάς στο κινητό και αυτό θα σου απαντάει. Τα tweets που έγιναν στο Twitter για το εν λόγω θέμα είναι μυθικά!

Εεεεε.... Τι άλλο; Το Σάββατο είχε πάλι ποτάκι στα γνωστά μέρη. Λίγο Τανκερέι, λίγο μαρτίνι, λίγο τεκίλα, είχε πρεμιέρα το "Χάρολντ και Μοντ" και θέλω να πάω.
Και το "Γάλα" θέλω να πάω να δω. Στον σινεμά.
Το "Μεσάνυχτα στο Παρίσι" το έχω κατεβάσει και το έχω δει εδώ και δύο μήνες και έχω κουραστεί με τις διαφημίσεις στα ράδια και στα περιοδικά.
Στο Twitter έφτασα σήμερα κιόλας τα 1000 Tweets. Έχω κολλήσει. Το ξέρω. Δεν είμαι καλά. Αλλά είναι τρομερά ενδιαφέρον, ΑΜΑ κάποιος στο εξηγήσει. Είναι γρήγορο, έξυπνο, στιγμιαίο, ατακαδόρικο, πουτανιάρικο, σοβαρό, επιστημονικό,... Αυτά..

φτάνει μόνο να σας παραθέσω κάποια από τα "αγαπημένα" μου!

Ταραντινικά Tweets

"Να μπαίνεις στο ζαχαροπλαστείο και να παίρνεις κουλούρια διαίτης. Σα να μπαίνεις σε πορνείο και να ζητάς μια αγκαλιά."

"Ο καφές και η ζάχαρη δεν τελειώνουν ποτέ μαζί -όπως κι ο άντρας με τη γυναίκα. Καλημέρα."

"Οι πραγματικοί φίλοι είναι αυτοί με τους οποίους κάνεις ελεύθερα παπάρα απ΄την ίδια χωριάτικη. I rest my case."

"Αυτός που φτιάχνει το σελοφάν γύρω απ' τα DVD πρέπει ν' αρχίσει να κατασκευάζει προφυλακτικά. Δε θα ξαναμείνει καμία έγκυος. Ποτέ."

Franz Ferdinand - Take me out

Πλέον, θα παραμιλάω και εδώ...!!!!!!

Γιατί έτσι μου αρέσει..!!

2011-10-01T01:42:00.004+03:00

Δεν μου αρέσουν οι λίστες...

Ποτέ δεν μ' άρεσαν.. Σε άλλους είναι το καλύτερό τους. Το δέχομαι!

Όμως, τι να μ' αρέσει δηλαδή, που κάθεσαι και βάζεις όρια σε όλα τα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στην ζωή?

ΤΟΠ ΤΕΝ αγαπημένων πόλεων σου λέει ο ένας...

ΤΟΠ ΤΟΥΕΛΒ αγαπημένων ταινιών σου λέει ο παράλλος... αυτοκινήτων...φαγητών...γυναικών...ανδρών...ποδοσφαιριστών...παγωτών...αεροσκαφών...φουσκωτών...παραλιών...βιδών...ρουλεμάν...νησιών...κινητών...υπολογιστών...ηθοποιών...κρασιών...βρακιών...εστιατορίων...φρυγανιών...δονητών...ρολογιών...

ΤΟΠ για τα πάντα!

Έχω πρόβλημα. Δεν μπορώ να βάλω όρια! Άμα με ρωτήσεις για λίστες, για αγαπημένα, για ΤΟΠ και τέτοια, θα μπλοκάρω και θα σκέφτομαι μία ώρα!

Και έχω μπει στο τριπάκι εδώ και μία βδομάδα, κάτω από επηρεασμό και προτροπή από την Elski, να γράψω και εγώ τη δική μου λίστα...Μία λίστα για κάτι που μ' αρέσει πολύ.

Τραγούδια ας πούμε....

Αλλά τι ΤΟΠ θα είναι αυτό; Αφού μπορώ να σκεφτώ χιλιάδες και διαφορετικού είδους και για διαφορετικούς λόγους.

Τι να κρίνω; Ερμηνείες;... Μελωδίες;... Lyircs;...Βιντεοκλίπ;...Σολαρίσματα κιθάρας;...Γκόμενες που μου τα θυμίζουν;...Σκηνικά που πέρασα ακούγοντάς τα;... Άλμπουμ που πουλήθηκαν;...Πόσες βδομάδες έκατσαν στα U.K, U.S μαδερφάκιν τσαρτς;...

Tι απ' όλα;

Πελάγωσα ήδη!

Λοιπόν επειδή όμως γούσταρα τις προάλλες δεν θα κάνω λίστα. Δεν θα κάνω μαδερφάκιν ΤΟΠ.

Απλά θα αναφέρω κάποια τραγούδια που μ΄αρέσουν. Πολύ όμως.

Τραγούδια που έχω κολλήσει κατά καιρούς. Πραγματικά όμως κολλήσει. Από τότε που θυμάμαι το εαυτό μου. Τα πάντα. Ολα. Οτιδήποτε μπορείτε να βάλετε στο μυαλό σας.

Κουράγιο λοιπόν!

QUEEN- BOHEMIAN RHAPSODY

Γιατί είναι η καλύτερη φωνή που υπάρχει.
Γιατί θεωρείτε από τους ειδικούς, το καλύτερο τραγούδι του αιώνα!
Και για να αποτίσω φόρο τιμής!

VIOLENT FEMMES-BLISTER IN THE SUN

Γιατί οι ξεκούρδιστες κιθάρες καμιά φορά βγάζουν το πιο γλυκό ήχο!

TOTAL ECLIPSE OF THE HEART-BONNIE TYLER

Δεν μπορούσε να έλειπε το πρώτο μου μπλουζ! Και για κάτι "άλλο" ...

HOTEL CALIFORNIA-EAGLES

Γιατί ήταν το πρώτο τραγούδι ever που έμαθα τα λόγια ΟΛΑ απ' έξω, που θεωρούνται και από τα πιο περίεργα.. Επίσης, για αυτές τις βραδιές με τον Λάρι, εις τας εξοχάς, με κιθάρα, Βέρμαχτ και κοτσίδες στα μαλλιά!

MOBY-ONE OF THESE MORNINGS

MIAMI VICE BOAT SCENE

Γιατί μερικές σκηνές σε κάποιες ταινίες σου μένουν και μένουν και τα τραγούδια τους μαζί!

LAST SHADOW PUPPETS-MY MISTAKE WERE MADE FOR YOU

Γιατί έτσι..Ξαφνικά, με το που το άκουσα...το shazamαρα αμέσως και αυτό!

DURAN DURAN-ORDINARY WORLD

Γιατί....

But i won't cry for yesterday, there is an ordinary world
Somehow i have to find
And as i try to make my way
To the ordinary world
I will learn to survive!!!!!!

Γι' αυτό!

ENTER SANDMAN-METALLICA

Εεεε! Τι γιατί?
Γιατί είναι οι Metallica. Και μόνο και μόνο για αυτό το clip.!!
Άκου εκεί γιατί? Πραγματικό εμβατήριο!

RAZZMATAZZ-PULP

Γιατί ο Jarvis πραγματικά είναι για πολύ μεγάλα πράγματα σαν περφόρμερ...

MORRISSEY-THERE IS A LIGHT THAT NEVER GOES OUT

Για τον αγαπημένο Morrissey. Γιατί είναι ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ. Πραγματικός ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ!
Και μπορεί και να είναι το αγαπημένο μου τραγούδι ever..

JANIS JOPLIN-PIECE OF MY HEART

Γιατί είναι αυτό σημαίνει ροκού!

NINO ROTA-GODFATHER

Δεν θέλω γιατί και μαλακίες. Άντε!

WHOLA LOTTA LOVE-LED ZEPELIN

Για το καλύτερο σόλο ever κάπου εκεί γύρω στο 2.29' και γιατί το θεωρώ το πιο ροκ κομμάτι!

FEDERICO AUBELE-ESTE MOMENTO

Γιατί το cd αυτό το έκαψα σε ταξίδια με το αυτοκίνητο! "Panamericana" for ever!

NICK CAVE & THE BAD SEEDS-DO YOU LOVE ME

Γιατί η ερώτηση αυτή θα μας ταλαιπωρεί για πάντα!

Ε! και γι' αυτόν τον θεό!

PAROV STELAR-COCO

Γιατί τον θεωρώ τον καλύτερο σε αυτό που κάνει και γιατί το άλμπουμ "Coco" είναι απόδειξη τελειότητας!

THIEVERY CORPORATION-AMERIMACKA

Τι γιατί μωρέ! Γιατί είναι οι αγαπημένοι μου και όλα τα άλμπουμ τους έχουν το πιο χαρακτηριστικό ήχο που έχετε ακούσει ποτέ! Το σιτάρ στα καλύτερά του!

RED HOT CHILLI PEPPERS-CAN'T STOP

Γιατί όταν ήμουν μπόμπιρας το έβαζα στο τέρμα, χοροπήδαγα πάνω στο κρεββάτι και από το άλλο δωμάτιο μου φώναζε η μάνα μου!

Πάμε Μιλάνο τον Δεκέμβρη; Τι λέτε;

ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ-ΑΣ ΧΑΘΕΙΣ

Γιατί δεν θα σας πω ποτέ!...

Εντάξει. Γαμάει κιόλας και είναι και ο αγαπημένος μου!

Ειδικά κάπου εκεί στο 1. 51'... Φτάνει αυτό;

JOHN DIGWEED-HEAVEN SCENT

Για τις παλιές, καλές, περίεργες, ταξιδιάρικες εποχές! Αφιερωμένο στον Λάρι!

ROLLNG STONES-YMPATHY FOR THE DEVIL

"Please allow me to introduce themselves!...."

Tο καλύτερο γκρουπ στον πλανήτη!

ACE OF BASE-ALL THAT SHE WANTS

Γιατί δεν ντρέπομαι ότι και αν λέτε!

COLDPLAY OASIS- LIVE FOREVER

Γιατί θα ήθελα να ήμουν εκεί, από κάτω..! Και γιατί η μουσική είναι αυτό το πράγμα. Αυτό το παραπάνω βίντεο!

Και γιατί ο Chris έχει φωνάρα!

PRΟDIGY-SMACK MY BITCH UP

Γιατί υπήρξαμε κι εμείς έφηβοι!

ROXETTE-LISTEN TO YOUR HEART

Γιατί είναι ξυπόλητη βρε μαλάκες, τι γιατί; Ξυπόλητη σε ένα κάστρο! Τι δεν καταλαβαίνετε;

MONSIEUR MINIMAL-LOVE STORY

Γιατί είναι ελληνάρας! Και μπράβο του! Και γιατί όλο το άλμπουμ είναι ταξιδιάρικο!

CAYETANO- FEEL

Γιατί πιάσαμε τους ελληνάρες και το κομμάτι πραγματικά είναι καταπληκτικό!

DR.DRE FEAT. SNOOP DOG- STILL DRE

Γιατί είναι μαύρο! Κατάμαυρο. Και γιατί τα αμάξια πάνε πάνω-κάτω! Και γιατί εδώ ραπάρεις!

MASSIVE ATTACK-UNFINISHED SYMPATHY

Γιατί είναι καινοτόμοι και γιατί μάλλον όλοι ξέρετε το γιατί...

PETER NALICH-GUITAR

Γιατί είναι είναι τόσο ταραντινικό και μπρεγκοβιτσιακό, που στις δύσκολες μέρες που περνάμε χρειάζεται μία δόση τρέλας για να μην καταρρεύσεις....!!!!!!

Αυτά λοιπόν..

Να' στε καλά και να αγαπιόμαστε!

Ι want the world to stop..!!

2011-09-21T15:21:00.001+03:00

Κάπου εκεί....

ανάμεσα,

στο ρεπό της σημερινής ημέρας...

του πρωινού Tweetαρίσματος...

της ειδοποίησης ότι μπορώ πλέον μπορώ να γραφτώ στους κύκλους του Google Plus...

της σκέψης για σινεμά το βράδυ υπό την επιμονή του Λάρι...

της χθεσινής βροχής και του τελείως Φθινοπωρινού σημερινού ήλιου...

τα νέα ανακοινώσιμα μέτρα του Μπένυ...

και οδηγώντας με αδικαιολόγητα φρενήρη ρυθμό στις λωρίδες της Αττικής Οδού... συμβαίνει αυτό το... κάτι!

Κάτι που θα σε κάνει να σταματήσεις να σκέφτεσαι και με τον χρόνο παγωμένο, θα περάσουν κάποιες στιγμές και εικόνες από μπροστά σου και... αμέσως μετά, μόλις τελειώσει αυτό...θα δεις την μέρα με άλλα μάτια. Διαφορετικά. Χαρούμενα και αισιόδοξα!

Οπότε, χαίρεσαι το ρεπό σου, γράφεσαι στο Google Plus, κανονίζεις τον σινεμά σου για το βράδυ χωρίς επιφυλάξεις και αγνοείς την τάση αυτοκαταστροφής των γύρω σου!

Αλλά πάνω απ' όλα..... δυναμώνεις την ένταση του στερεοφωνικού στο αμάξι!!

I Want the world to stop - Belle and Sebastian

"Let me step out of my shell, i'm wrapped in sheets of milky winter disorder..

Let me feel the air again, the talk of friends, the mind of someone, my equal"...

..........

"I want to write a message to you everyday at 10 o'clock in the evening

Yellow pearl my city is this your art, is this is your Balzac, your Brookside and your Bach.."

Καλή μέρα..!!

Από το πρωί φαίνεται..!

Καλά κρασά..!!

Η Επόμενη ζωή μου..!!

2011-09-14T13:26:00.001+03:00

Aφιερωμένο στον αποστολέα,

(στο διάλο ρε!!)

"Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΖΩΗ ΜΟΥ"

Από τον Γούντυ Άλλεν

"Την επόμενη ζωή μου θέλω να την ζήσω ανάποδα....

Ξεκινάς από νεκρός. Έτσι το γλυτώνεις αυτό.

Μετά ξυπνας σε ένα γηροκομείο και αισθάνεσαι κάθε μέρα και καλύτερα.
Σε πετάνε έξω από το γηροκομέιο γιατί δεν είσαι πλέον γέρος. Πηγαίνεις και εισπράττεις την σύνταξή σου και μετά όταν αρχίζεις και δουλεύεις σου δίνουν δώρο ένα χρυσό ρολόι και κάνουν πάρτι για σένα την πρώτη μέρα στη δουλειά.
Δουλεύεις τα επόμενα 40 χρόνια μέχρι να γίνεις νέος και να χαρείς την ζωή..
Κάνεις πάρτι, πίνεις αλκοόλ και γενικά είσαι "ατακτούλης"...
Μετά είσαι έτοιμος για το Γυμνάσιο...
Μετά πας στο Δημοτικό, γίνεσαι παιδί, παίζεις. Δεν έχεις ευθύνες, γίνεσαι βρέθος, μέχρι την στιγμή που γεννιέσαι. Μετά περνας 9 μήνες σε ένα πολυτελές σπα με όλα τα κομφόρ, κεντρική θέρμανση, και πλήρη εξυπηρέτηση, μεγαλύτερο χώρο κάθε μέρα και - ΝΑΤΟ!!

Τελειώνεις σαν οργασμός!!!!"

Herbie Hancock - Watermelon Man

Καλή όρεξη!!

Καλωσόρισες!!

Καλή ήταν γαυράκια?

ΨΥΧ-ογραφήματα..!!

2011-09-09T23:39:00.003+03:00

Έχουν μπει τα πράγματα στην θέση τους..

Γυρίσαμε από το νησί. μπήκαμε στους ρυθμούς της πόλης.. της δουλειάς, των ταξί, των Αγανακτισμένων, των απεργιών από ομάδες που δεν τους αρέσει τίποτα μαζί με παρεισφρήσεις από άλλες ομάδες που πάλι δεν τους αρέσει τίποτα ή απλά βρέθηκαν εκεί τριγύρω και τους άρεσε. Της πρωτευουσιάνικης κολλώδης ζέστης... και γενικά στην καθημερινότητα της όμορφης Ταραντινικής μας πόλης..
Σε όλα τα παραπάνω προσθέτουμε τις βόλτες, τις ποτάρες σχεδόν κάθε βράδυ με Λάρι και Αργύρη στα εναλλακτικά στενά του κέντρου που μας έφεραν στον νου εικόνες από Βερολίνο και Λονδίνο, αναζήτηση wi fi και 3g spot για ανελέητα καβλοεξυπνίδικα tweets και @mentions, με αποτέλεσμα να έχουμε γίνει πλέον καθαροί, γνήσιοι πολίτες αυτής της περίεργα όμορφης πρωτεύουσας!

Όλα έχουν πάρει τον δρόμο τους λοιπόν και όλοι ετοιμαζόμαστε να μπούμε σε έναν χειμώνα που δεν ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει από όλες τις πλευρές..
Η οικονομία, τα ίδια..λένε..(κανείς όμως δεν ξέρει)..Ο Γιωργάκης, ο ίδιος μου φαίνεται. Η αντιπολίτευση, καραδοκούσα όπως πάντα.Η Alpha Βank τα έφτιαξε με την Eurobank με επικεφαλή αυτόν τον πανούργο Κωστόπολο. Ο Παναθηναικός γαμιέται. Στ' αρχίδια μου. Και ο Βγενόπουλος τα ίδια. Ο άλλος Κωστόπουλος (Ο Πέτρος ξέρετε), μας πρήζει κάθε πρωί για το φουσκωτό του, την Πάτμο και τα Κουφονήσια. Η Ελένη, γύρισε. Το ίδιο και η Τατιάνα και λένε θα κοντραριστούν στην μεσημεριανή ζώνη φέτος. Αυτό κι αν είναι στ' αρχίδια μας. Η Δ.Ε.Θ ξεκίνησε και ο Γιωργάκης λέει ότι δεν είναι ευχαριστημένος γιατί τα περίπτερα δεν έχουν τις αγαπημένες του τσίχλες. Ενδιαφέρον αυτό. Η Εθνική μπάσκετ πάει καλά. Ψιλόστ' αρχίδια μας. Βιβλία δεν υπάρχουν, γιατί άκουσα ότι η Διαμαντοπούλου μικρή, είχε πάθει σκολίωση από την σχολική της σάκα και της έχει γίνει εμμονή. Ενδιαφέρον αυτό. Ο Μιχάλης με την Ζέτα είναι ακόμα διακοπές και δηλώνουν "για πάντα μαζί!".. Δεν σας περιγράφω το τι συνέβη στα αρχίδια μου.
Εν συνεχεία....Οι νύχτες πρεμιέρες ξεκινάνε της επόμενη εβδομάδα. Γκάβλα. Το Φεστιβάλ βιβλίου στο Ζάππειο, ξεκίνησε και τελειώνει στις 18 Σεπτεμβρίου. Τέλεια. Ο Al Pacino βρέθηκε στο Φεστιβάλ Βενετίας για την καινούργια του ταινία "Wild Salome". Δεν σας περιγράφω την γκάβλα μου! Οι Πυξ-Λαξ ξαναματακάνουν συναυλία. Απλά ασχολίαστο. Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου θα βρεθεί στην Τεχνόπολη στις 10/9. Τρομερός. Μεθαύριο μάλλον θα έχει πανσέληνο. Ενδιαφέρον αυτό. Ο Λάρι τα πήγε καλά με το χειρουργείο. Ευτυχώς. Το πόδι του Χρήστου κόλλησε. Νισάφι. Ο Αργύρης έχει αγχωθεί με τη δουλειά. Γαμώ το twitter. O Βασίλης ξεμπέρδεψε με τις νοσηλείες, πήρε Λαμπραντόρ και γράφτηκε στο σύνδεσμο της Μπαρτσελόνα. Ασχολίαστο. ...................................................................................

.και εγώ........ΨΥΧ!.....Με όλη την υποβόσκουσα σημασία αυτής της μικρής κατά τα άλλα λέξης Ασχολίαστο. Ενδιαφέρον και μπορεί και στα δικά σας αρχίδια..!!!

"Σουπερμάρκετ. Είμαι πολύ ευχαριστημένος. Έχω γεμίσει το καρότσι μου με απίθανα πράγματα που μέχρι πριν αγνοούσα την ύπαρξή τους.

Σταματώ στο ράφι με τα γαλατάκια. Τα γαλατάκια του καφέ είναι μία από τις μεγαλύτερες εφευρέσεις της ανθρωπότητας μαζί με την πίτσα, το ναργιλέ, το μίνι, το ανοιχτήρι και το πλυντήριο πιάτων.
Το γαλατάκι του καφέ είναι τόσο όσο πρέπει, δεν περισσεύει, να μην ξέρεις τι να το κάνεις, δεν πιάνει χώρο, το παίρνεις στην τσέπη σου, είναι τέλειο. Πετάω το διχτάκι με τα γαλατάκια στην κορφή του καροτσιού μου."

σελ. 58 "ΨΥΧ". Λένος Χρηστίδης. Εκδόσεις Καστανιώτη.

Επίσης ανακάλυψα τέλειο track....

Στ' αρχίδια σας;;

Δεν νομίζω. Για πατήστε το "play"...

Gotye - Somebody that i used to know

Καλό βραδυ..!!

Καλό Χειμώνα..!!

Καλά κρασά..!!

Φολέγανδρος..!!

2011-08-28T17:43:00.012+03:00

Σας το είπα...Ήταν ακριβώς στην ανάρτησή μου στις 9 Ιουλίου, όταν το πρωινό εκείνης της Πέμπτης διαβάζοντας όπως πάντα το editorial του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου στη LIFO, ΖΗΛΕΨΑ..

Ναι, ΖΗΛΕΨΑ..
Όταν ζηλεύω γενικά δεν μου βγαίνει κακία. Ευτυχώς μάλλον γιατί είμαι και Σαββατογεννημένος. Ειλικρινά όταν δω κάποιον να περνάει καλά. να έχει ωραία γκόμενα, ωραίο αυτοκίνητο, ωραίο ρολόι, ωραίο σπίτι, όμορφο σώμα, έξυπνο μυαλό, διάφορα όμορφα και ωραία συστατικά, δεν θα κακιώσω.
Απλά άμα ζηλέψω κάτι, θα προσπαθήσω να το κάνω, να το πάρω, να το γευτώ και εγώ και θα μου γίνει έμμονη ιδέα.

Έτσι και με το εν λόγω editorial..

Οπότε, οι επιλογές ήταν συγκεκριμένες: Πείσε Λάρι, Αργύρη να την πάμε την Κυκλάδα μας!

Βγαίνουμε από το " γρήγορο" περίπου γύρω στις 11.30 στο λιμάνι του Καραβοστάση. Ο Τάκης μας περιμένει ηλιοκαμένος, βερμουδάτος, κουλαριστός, λες και είναι εκεί από το Πάσχα, ήρεμος, αλλά με την ανησυχία της διασκέδασης και της καβλάντας να υποβόσκουν σε κάθε του κίνηση.
Δεν έχουν περάσει 15 λεπτά με το νοικιάρικο αυτόματο Nissan Micra και η ατάκα που ξεστομίζει ο Αργύρης στο πίσω κάθισμα αυτού του πολύστροφου μίνι, θα γίνει ατάκα σε εμάς και στην παρέα για τις επόμενες 4 μέρες!!

"Είναι νησάρα!"

Αφού μας γνώρισε ο Takis στην κυρία Γεωργία με τα δωμάτια και ξεναγηθήκαμε στην κυκλαδίτικη διπλοκρέβατη τελικά κάμαρη, κατηφορίσαμε για την πλατεία της Χώρας, να πάρουμε πρωινό και να μπούμε στο κλίμα της διακοπής μας.
Φτάνοντας στην πλατεία σε 3', αμέσως καταλάβαμε ότι κάτι παίζει με αυτό το νησί.. Δεν είχα ολοκληρωμένη άποψη του τι. Αλλά θα έδειχνε. Και να μην έδειχνε θα το βρίσκαμε. Και να μην το βρίσκαμε δεν θα πείραζε. Ή θα πείραζε; Τελοσπάντων.

Πως να έχει γίνει άραγε η Φολέγανδρος; Που χώρεσαν τόσα boutique hotels και resorts που ακούμε να φυτρώνουν σαν αποποινικοποιημένη κάνναβη τα τελευταία δύο χρόνια; Θα θυμίζει τίποτε από τη Φολέγανδρο που προτιμούσαν οι απανταχού έντεχνοι κουλτουριάρηδες τη δεκαετία του 90';
Ξεκινώντας για την πλατεία με σκοπό να καταλύσουμε σε κάποιο καφενείο για πρωινό, όλες οι παραπάνω απορίες μου λύθηκαν.
Τα νέα resorts έχουν αφομοιωθεί πλήρως στο νησί. Τα πετρόχτιστα boutique hotels, από τα οποία εδώ και 2-3 χρόνια ακούμε ότι έχουν περάσει κατά καιρούς διάσημοι διευθυντές περιοδικών, υπεύθυνοι προγράμματος της ελληνικής τηλεόρασης, πάικτες ριάλιτι, βυζιτοξανθιές πανελίστριες και ανερχόμενοι τροβαδούροι, μοιάζουν να έχουν γίνει ένα με τους βράχους του νησιού και η Χώρα παραμένει ίσως η ομορφότερη των Κυκλάδων!

Φτάνοντας στο "Στράτος-Άννα κι άραξε", το κεντρικό καφενείο της πλατείας, υπό την δαιδαλώδη σκιά τεράστιων πλατανιών, δοκιμάσαμε την ομελέτα που θα γίνει αναγκαστικά, εναρκτήρια τελετή για τις
υπόλοιπες πρωινές μας εξορμήσεις!

"Νησάρα!"

Η πρώτη παραλία που θα αντικρίσει όποιος έρθει στη Φολέγανδρο, λογικά είναι η Αγκάλη. Η βασική παραλία κατά κάποιο τρόπο, γιατί από εκεί ξεκινάνε οι περιηγήσεις στις κύριες παραλίες του νησιού, Δύο οι επιλογές: Eίτε με το καραβάκι, είτε με σακίδιο πλάτης, καπελάκι για τον ήλιο, νεράκι και όρεξη για πεζοπορία..
Εμείς, πεζοπορία, του χρόνου με το καλό!! Είναι λίγες οι μέρες βλέπετε!
Η παραλία φιλική, χωρίς ξαπλώστρες και μπιτσόμπαρα να σε ξεκουφαίνουν και η θάλασσα αρκετά
ζεστή ώστε να σε υποδεχτεί με καλοσύνη, λέγοντάς σου καλώς ήρθες!

Και εκεί που έχεις κάνει τις απλωτές σου, έχεις δείξει όλο το ταλέντο σου στις ρακέτες με Τάκη και Αργύρη, η άμμος έχει φτάσει ακόμα και στα πιο σκοτεινά σημεία μέσα από το μαγιό σου, έχεις προμηθευτεί μπιρόνια,πηγαίνοντας ξυπόλητος, μέχρι την πίσω καφετέρια, παίρνεις το βιβλίο σου να χαλαρώσεις και............
......................

«Κοίτα εδώ, όχι κοίτα που με έφερες!, είναι παραλία αυτή; σιγά τη μαλακία!»

Η απόστασή μας με τον παραπάνω διάλογο είναι γύρω στα 25 μέτρα στην ευθεία την δική μου.Αμέσως, πέφτουν κοιτάγματα ανάμεσα σε Τάκη, Λάρι, Αργύρη κι εμένα.
Είναι δύο τύπισσες, την μία την έχω παρατηρήσει από πριν. Κόκκινο μαγιό πάνω. Μαύρο κάτω. Καστανά, πιασμένα πάνω μαλλιά, με τέλειο κορμί!
Παρατάω βιβλίο.Πιάνω τα τσιγάρα. Βγάζω τσιγάρο. Τοποθετώ στο στόμα. Ζητάω αναπτήρα. Τον παίρνω. Με σχετική δυσκολία βέβαια γιατί στην παραλία οι κινήσεις γίνονται πάντοτε λες και έχεις πάθει κήλη. Ανάβω τσιγάρο. Δίνω αναπτήρα σε Λάρι ο οποίος κάνει το ίδιο. Ο Αργύρης ανασηκώνεται.
«Τι γίνεται ρε παιδιά; Τι παίζει;» Κλασικός Αργύρης. Μερικά νανοσεκόντς πίσω.
«Σταμάτα!» του απαντάω με ύφος. «Σταμάτα.Προμηνύεται γέλιο!» Ανάβει και αυτός τσιγάρο. Είμαστε όλοι με τσιγάρα. Εκτός από Τάκη. Δεν πειράζει. "Το κάπνισμα μπορεί να σκοτώσει" , "Το κάπνισμα προκαλεί γήρανση του δέρματος", "Το κάπνισμα προκαλεί αναπνευστικά προβλήματα"...
Ο υγιής λοιπόν Τάκης μας επαναφέρει στην τάξη και μας νουθετεί να παρακολουθήσουμε -διακριτικά πάντα- τις παράξενες φίλες απέναντι.

«Και δεν καθόμουνα στην Μήλο η χριστιανή! Τι σε άκουσα να έρθω η ηλίθια;»

Έχει ανασηκωθεί, έχει βγάλει τα γυαλιά ηλίου και της τα χώνει αφ' υψηλού πλέον..
Η "τέλειο κορμί" κάθεται ατάραχη φοράει τα γυαλιά της και κάνει πως δεν την ακούει.

«Κοίτα! κοίτα βρώμα! κοίτα άμμο! Το ξέρεις ότι από την ώρα που ήρθαμε δεν έχουμε δει ούτε ένα δέντρο; Μόνο πέτρες και βράχους και μαλακίες!»

Εκείνη τη στιγμή για κακή τύχη του "τέλειου κορμιού" και καλή δική μας, βλέπω με την άκρη του ματιού μου μαυριδερό ανθρωπάκο, τύπου Ινδο-Πακιστανό, που φαίνεται να δουλεύει στην παραπάνω ταβερνούλα. Βάζω γυαλιά ηλίου. Οι άλλοι φοράνε ήδη. Ετοιμάζομαι για σύρραξη!

«Να,! Κοίτα!. Κοίτα! Άμα ήθελα να βλέπω Ινδούς αγάπη μου καθόμουν και στο Μανχάτταν! Δεν το πιστεύω! Ε όχι!. Τραγικό! Μαύρες μέρες θα περάσουμε! Εσύ τα φταις. Εσύ επέμενες! Φάτα στην μάπα τώρα!»
Το "Τέλειο κορμί έχει απηυδήσει, κοιτάει αμήχανα δεξιά και αριστερά σαν να μη συμβαίνει τίποτα μπας και ηρεμήσει. Η φίλη της φωνάζει και αυτή ντρέπεται!
Η παρέα μας έχει τελειώσει το κάπνισμα, η υγεία του Τάκη είναι στο maximum και οι ατάκες που πέφτουν σχολιάζοντας τις τύπισσες είναι αποφθεγματικές! Αποφασίζουμε να πιάσουμε κουβέντα γιατί πρώτον είμαστε κοινωνικά αγόρια και επίσης ο Τάκης έχει τσαντιστεί και θέλει να μεταπείσει την φωνακλού και να της εξηγήσει τις ομορφιές του τόπου!

Η δύο αυτές τύπισσες θα γίνουν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της παρέας!!

Η πείνα σφυροκοπούσε τα στομάχια μας και έτσι πετάξαμε τις άμμους από πάνω μας και κατευθυνθήκαμε προς την Χώρα.

Μία λευκή Χώρα.

Λιτή.

Φιλόξενη.

Ερωτική.

Η Χώρα είναι όλη η Φολέγανδρος. Γενικά το νησί έχει την ιδιότητα να σε ηρεμεί παρόλο που είναι γεμάτο από επισκέπτες και ειδικά τέτοια περίοδο που την επισκεφθήκαμε κι εμείς.

Στην πιο κουλαριστή πλατεία των Κυκλάδων όπως την αποκαλούν, θα κάνεις τα πάντα. Είναι το αρχηγείο σου.

Είναι η αρχή του πρωινού σου.

Η μέση.

Το τέλος.

Όλα.

Κι όμως δεν την βαριέσαι. Εκεί θα πιες καφέ, εκεί θα φας, εκεί θα ψωνίσεις μπιχλιμπίδια, ομπρέλες, καπέλα, σανδάλια, τοπικιστικά καλούδια. Εκεί θα ερωτευθείς και εκεί θα αποχαιρετιστείς.

Εκεί θα "τον" δεις, και εκεί θα "την" δεις. Αμα θες να κρυφτείς, πάρε το πρώτο πλοίο και τράβα σε άλλο νησί. Εδώ όλα είναι ανοιχτά. Αγνά. Γνήσια και αποκαλυπτικά! Η πλατεία της Αποκάλυψης!

"Νησάρα!"

Η μέρα κύλησε ήρεμα. Για μένα τουλάχιστον, γιατί το βράδυ δεν ακολούθησα την παρέα στις βραδινές περιπέτειες. Από ότι πληροφορήθηκα όμως το κόλπο έχει εξής:

Πλατεία.
Φαγητό. Ότι τραβάει η ψυχή σου. Στην πλατεία κατοικοεδρεύουν τρία τέσσερα ταβερνάκια που μπορείς να επιλέξεις τα πάντα. Ο "Κρητικός", Η "Μέλισσα", το "ΣΙΚ" και ένα σουβλατζίδικο. Τα ξεχωρίζεις από τα χρώματα στις καρέκλες.
Η συνέχεια μεταφέρεται δυόμιση βήματα πιο κει στην "Αστάρτη" για ρακόμελα. Το να περιγράψεις την Αστάρτη είναι σαν να περιγράφεις τον "Νονό" σε κάποιον που δεν έχει δει την ταινία. Το όλο θέμα είναι η αύρα της ταινίας. Η αύρα δεν μπορεί να περιγραφεί.
Οπότε σας αφήνω με τις εικόνες!

Ξημερώσε. Βγήκε ο ήλιος. Ο Αργύρης αναδύεται από το κρεβάτι και εμπλέκεται σε ταραντινικές περιγραφές της χθεσινής βραδιάς. Μου εκμυστηρεύεται ότι κάποια ψυχή με αναζήταγε και ρώταγε για την απουσία μου από το χθεσινό ξενύχτι που περιείχε πολύ ρακόμελο, μαρτίνια, τεκίλες και τυρόπιτες με μίλκο και τσιγάρα! Οι τύπισσες από την παραλία είναι γαμώ τα άτομα και η φωνακλού έχει γαμώ το γέλιο παρόλη την αρχική, λανθασμένη εντύπωση που μας έκανε στην παραλία της Αγκάλης.
Πάμε στο στέκι "Στράτος-Άννα κι άραξε" για την απογειωτικά πρωτεϊνική ομελέτα. Λίγες περιγραφές λόγω κυκλαδίτικου ξυπνήματος και διάφορων πονοκεφάλων. Έρχονται τα κορίτσια στην παρέα. Είπαμε, στην πλατεία θα τους συναντάς όλους. Κάθονται. Πέφτουν οι συστάσεις. Με γνωρίζουν.
Η "τέλειο κορμί" έχει μετονομασθεί πλέον σε Παγώνα. Ναι. Έτσι την βαφτίσανε.
Ελληνοκαναδέζα με κλασσική προφορά έλληνα ομογενή που βλέπεις καμμιά φορά στην τηλεόραση και μένει στο Αστόρια μάι φρεντ, και έχει κάνει περιουσία από το εστιατόριο που άνοιξε μάι φρεντ, με καθαρά χαρακτηριστικά ωραία δάχτυλα και μυρωδάτα μαλλιά!
Η φωνακλού της παρέας μου συστήνεται ως Τζόαν, ελληνίδα δικηγόρος που μένει στην Νέα Υόρκη με τους Ινδούς φίλους της και τους ενοχλητικούς γείτονες της που ακούνε Καζαντζίδη κάτι πρωινά στη διαπασών!
Καφές. Τσιγάρο. Φύγαμε.

Αγκάλη. Καραβάκι. Διαδρομή προς Αγ. Νικόλα. Στήνουμε το τσαντίρι μας και αφηνόμαστε σε πλατσουρίσματα, μακροβούτια και συζητήσεις με τα νέα μέλη της παρέας!

H λιγούρα και η εικόνα μιας γραφικής ταβέρνας απέναντι στον βράχο της παραλίας, ενεργοποιεί το τιμ και αφήνοντας τα συμπράγκαλα μας στην αμμουδιά, ξυπόλητοι, ανεβαίνουμε περί τα εξήντα σκαλοπάτια για να θρονιαστούμε στην πιο must ταβέρνα του νησιού με το όνομα "Parallagi"..

Δυο σαλάτες.
Δυο πατάτες,
Μια φέτα ξεχωριστά. (Η Παγώνα μας δεν τρώει τυρί!).
Δυο καρπάτσιο ξιφία και σολωμού (γκάβλα!).
Μια καλαμαράκια.
Μια χταποδάκι με ρύζι και σάλτσα (γκάβλα).
Μία τούνα φρέσκια με ριγκατόνι και λαχανικά.(υπέρτατη γκάβλα!)
Και τέσσετα καραφάκια ούζο. Ή πέντε; Μήπως ήταν τρία; Δεν θυμάμαι. Θα θυμηθώ πάντως. Μάλλον τέσσερα.Τέλοσπάντων. Το ούζο πάντως ήταν "Μπαλαρίνα". Έχω και φώτο για να μην λέτε ότι λέω μαλακίες!
Σε ότι παραπάνω δεν έγραψα την λέξη "γκάβλα" ήταν γιατί φοβάμαι μη με πείτε αγάμητο, όχι ότι δεν ήταν νόστιμα

Χικ, χικ, χικ,!!

Α, και πολύ φθηνά ε;

Νησάρα!

Στην αρχή είχαμε αγχωθεί γιατί η ώρα ήταν έξι και το τελευταίο καραβάκι έφευγε στις επτά και το σέρβις δεν το έλεγες και σπιρτόζο. Μέχρι που ήρθε ο Πάρης, ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας, ξυπόλητος, αλμυρός, κουλαριστός, με σερφάδικο μαγιό, λειτουργώντας σαν βαλεριάνα στις ανησυχίες μας περί επιστροφής και με ύφος Φολεγανδρινού ιθαγενή, μας εξηγεί ότι θα μας πάει αυτός με το σκάφος του!

Η Παγώνα παραγγέλνει κι άλλη χορεύτρια, ο Λάρι στρίβει τσιγάρο. η Τζόαν συνεχίζει τις ιστορίες και τα γέλια και όλοι μαζί αφηνόμαστε σε αυτό το μαγευτικό Dolce far niente σούρουπο!

Η ώρα της επιστροφής στη Χώρα έφτασε!!

Οι υπόλοιπες μέρες στο νησί εκτυλίχθηκαν κάπως έτσι..

Ωραίες βόλτες και οι έξι μας, φαγητά. Ρακόμελα. Τεκίλες. Καφενεία. barάκια. Σεξ. Πολύ αέρα με το μηχανάκι (οχτάρι). Παρολίγον τρακάρισμα σοβαρό. Ξανά γέλια. Ξανά σεξ. Άνω Μεριά. Κυρία Ειρήνη. Κυρία Γεωργία η προξενήτρα. Γνωρίσαμε κι άλλες τύπισσες (λίγο ξενέρωτες!). Δεν πειράζει. Οικοδομές. Αέρας. Πολύς. Πεζούλι. Παστέλι. barακί. Beez. Tρελός σερβιτόρος. Νοικιάρικες ομπρέλες. Δεν θυμάμαι το όνομα που έδωσα. Κάτι σε Ηλίας. Μάλλον. Δεν είμαι σίγουρος. Πιθανόν Σικαλέωντας. Ηλίας Σικαλέωντας.Ναι. Μπορεί και όχι. Δεν θυμάμαι. Τελοσπάντων!

Και καθώς κάθεσαι στο λιμάνι του Καραβοστάση και twittάρεις περιμένοντας το καράβι του γυρισμού... πάλι μου έρχονται στο νου οι παρακάτω φράσεις......

"Έτσι περνούν οι μέρες. Χωρίς να τρέχει τίποτα. Παλιά και νέα πρόσωπα φτιάχνουν την κουρελού που με σκεπάζει.

Χορταίνω αγάπη. Συνέρχομαι."

.και σκέφτεσαι τι αφήνεις πίσω σου..

Αυτό το άσπρο. Το χαλαρό. Το δοτικό άσπρο της Κυκλάδας.

Και μια πισίνα. Και ένα μαγιό. πάλι κόκκινο. πάλι μαύρο.
Του χρόνου πάλι..!!

Καθώς σκεφτόμουν την ανάρτηση στο καράβι του γυρισμού άκουγα το παρακάτω..

Surround me with your love (Mental Overdrive Mix)

Καλά κρασά!..

Καλή αντάμωση..!!

Καλό Σεπτέμβρη..!!

In the mood...!!!

2011-07-27T14:25:00.003+03:00

Πόσο σπάνια στις μέρες μας μπορεί να είναι μία αληθινή "Ερωτική επιθυμία";

Να θέλει ο ένας τον άλλον, αλλά να μην θέλετε να γίνετε.... "σαν κι αυτούς"!

"Αυτούς" που σας πρόδωσαν..

Και να μένετε σε αυτό.. Σε αυτό το παιχνίδι σκέψης και πόθου! Πλατωνικά, αλλά υπερβολικά ερωτικά!

Ο έρωτας σε όλο του το έυρος λοιπόν!

WONG KAR WAI

Την "ερωτική επιθυμία" την είχα δει πριν κάμποσα χρόνια, μετά το "My blueberry nights", την πρώτη ευρωπαική ταινία του Wong kar Wai.

Η αλήθεια είναι ότι τότε πέρασε απαρατήρητη. Όσο μεγαλώνεις όμως είμαι της άποψης ότι βλέπεις αλλιώς το σινεμά!

Χτες, αφέθηκα τόσο πολύ στην τέχνη του κινηματογράφου που τελειώνοντας την ταινία συνειδητοποίησα ότι κάτι τέτοιο δεν υπάρχει πλέον στην εποχή μας! Και δεν θέλω να γίνομαι γραφικός αλλά είναι ότι πιο αληθινό μπορεί να πει κάποιος χαρακτηρίζοντας τις σχέσεις ανθρώπων του σήμερα..

Ο σκηνοθέτης κάνει μία τρομερή επίθεση στον οπτικοακουστικό σου τομέα, που επί μιάμιση ώρα σε κάνει να παραδοθείς "in the mood for love" σε μία πολύ απλή ιστορία....

Αυτός, αυτή, ένας έρωτας, κάποιες απιστίες, πόθος, μίσος....... τα κλασικά...

Έλα όμως που δεν είναι τόσο απλό..γιατί ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης ξέρει να μετατρέπει το απλό, σε κάτι το οποίο θα εύχεσαι να μην είχε τελειώσει, θα εύχεσαι να το ζήσεις αυτό κάποια στιγμή!!

Η πρωταγωνίστρια είναι σαν μία κινέζα, ψεύτικη κούκλα με καταπληκτικά φορέματα και τρομερές αναλογίες.. Ο άντρας τίποτα το ιδιαίτερο, ένας κλασικός κινέζος δημοσιογράφος..Κι όμως, κρέμεσαι από τα χείλη του και τις εκφράσεις του, περιμένοντας την επόμενη σκηνή του φιλμ. Δεν χαλαρώνεις ούτε λεπτό!

Τα παρακάτω δυόμιση λεπτά από την ταινία πιστεύω τα λένε όλα.. χωρίς λόγια..χωρίς κραυγαλέα σκηνικά και εφέ..χωρίς ακριβοπληρωμένους ηθοποιούς.. απλά μία έντονη Ερωτική επιθυμία ή οποία ξεχειλίζει και κάτι το οποίο πιθανόν είναι ότι πιο ωραίο έχουν ακούσει τα αυτιά σας!!

IN THE MOOD FOR LOVE

Το παραπάνω εθιστικό βαλς ακούγεται σχεδόν σε ολόκληρη την ταινία τις στιγμές που σκέφτεται ο ένας τον άλλον..!!

Τελευταία ανάρτηση λοιπόν... Η επόμενη θα είναι μετά τις άδειες, τις διακοπές, τα ξενύχτια, τα μπαράκια, τους πιθανούς καλοκαιρινούς έρωτες, τον Ωρωπό, την Άνδρο, την Φολέγανδρο......και βλέπουμε..

Καλές διακοπές, και καλές επαφές!!!!

Ένοχο μυστικό..!!

2011-07-22T00:24:00.006+03:00

Πρόλογος

Η ιστορία που θα σας διηγήθω συνέβη χτες και είναι κάτι το οποίο ούτε ο Αργύρης, ούτε ο Λουκάς, ούτε η παρακάτω ηρωίδα θα θέλει να συζητήσει ποτέ ξανά και με κανέναν αυτό που εκτυλίχθηκε.

Το μυστικό θα μείνει σε αυτούς του τέσσερις ανθρώπους....

Σε αυτούς του τέσσερις τοίχους του παρακάτω κουβουκλίου!

Κεφάλαιο Πρώτο

Κολωνάκι. Η παράδοση του χαπιού έγινε. Αγχώθηκα χωρίς λόγο? Ο Αργύρης μου είπε δεν τρέχει τίποτα.Ξέρω γω ρε γαμώτο!. Εντέλει φεύγω.
Καραγιώργη Σερβίας. Ποδήλατο χωρίς χέρια. Πω πω μάγκας! Χτυπάει το κινητό και το σηκώνω εν κινήσει. Πολύ μαγκιά.

"Που είσαι ρε"?

"Σε τρία λεπτά είμαι εκεί"!

Τελικά φτάνω σε ένα! Η μαγκιά πλέον έχει ξεχειλίσει από την βερμούδα και έχει καλύψει όλη την πλατεία Μοναστηρακίου!

Φτάνουμε στην είσοδο. Κλειδώνω ποδήλατο.

Κεφάλαιο Δεύτερο

"Καλησπέρα"!

"Είμαστε για το μπάρ"

"Έχετε κάποια κράτηση"?

"Εεε, ξέρετε έχει πολύ κόσμο πάνω και το σερβίρισμα μπορεί να αργήσει"

"Δεν πειράζει, θα ανέβουμε τουλάχιστον να το δούμε."

Κεφάλαιο Τρίτο

Ασανσέρ. Περιμένει ζευγάρι να ανέβει μαζί μας.

Αυτός, ριγέ κοντομάνικο πουκάμισο, χαλαρό τζιν, πρόσωπο με έντονα χαρακτηριστικά, γένια, γυαλιά μυωπίας, υποψία καράφλας και αξύριστος. Μάλλον δημόσιος υπάλληλος...

Αυτή, μπλούζα μαρινιέρα, φούστα σε αποχρώσεις του μολυβί. αδύνατη, με ωραία πλάτη και λεπτές γάμπες, έντονο κόκκινο κραγιόν, ίσια, φρεσκολουσμένα, μέχρι τον ώμο καστανά μαλλιά και λεπτά δάχτυλα. Μάλλον τραπεζική υπάλληλος..

Μπαίνουμε όλοι μαζί. Το ασανσέρ χωράει με το ζόρι τρία άτομα.

"Όροφο ξέρουμε"? Λέει το ζευγάρι.

"Έκτο"! Απαντάω εγώ με ύφος τύπου έρχομαι εδώ κάθε βράδυ, είμαι από τους πρώτους που το ανακάλυψαν και μάλιστα ένα βράδυ γνώρισα τουρίστρια, την έριξα και κατέβηκα και κάτω να της δείξω τα δωμάτια!

Στριμωχνόμαστε σαν σαρδέλες.
Η ζέστη είναι αφόρητη. Η κοπέλα φοβάται. Το παίζει όμως άνετη.

Ο Αργύρης καθώς την περιεργάζεται λες και είναι φωτιστικό PANZERI, σπάει τον πάγο, αποκαλύπτοντας και στους τέσσερις, ότι στο συγκεκριμένο ασανσέρ υπάρχουν δύο πόρτες και θα βγούμε από διαφορετική πόρτα από αυτή που μπήκαμε.

Η κοπέλα συνεχίζει να το παίζει άνετη χαμογελώντας!

Ο άντρας, παύλα γκόμενος, παύλα συνάδελφος από το γραφείο κοιτάει όλη την ώρα πάνω με στυλ απλής, τυπικής, αμηχανίας, περιμένοντας έξι γαμημένους τυπικούς ορόφους, να βγει, να δει την θέα, να της πει κοίτα που σε' φερα, και να πιει ένα ρημαδοκοκτέήλ!

Κεφάλαιο Τέταρτο

Η πόρτα ανοίγει τελικά από κει που προέβλεψε ο μάστορας των ανελκυστήρων Αργύρης.

Ξαφνικά η κοπέλα βγάζει μία πνιχτή, υπόκωφη, ντροπαλή, παιδιάστικη κραυγή αποκαλύπτοντας σε όλους ότι.......

Πρώτον φοβάται τα ασανσέρ,

Δεύτερον δεν υπήρξε ούτε μία στιγμή άνετη,

και τρίτον λόγω των παράπάνω δεν έδωσε σημασία σε αυτά που της είπε προηγουμένως ο πολύπειρος σε αυτά τα θέματα φίλος Αργύρης!

Επίλογος

Το θέμα είναι ότι μόλις βγήκαμε, αυτό που αντικρίσαμε μας έκανε να ξεχάσουμε αυτά τα περίπου 9 τρομακτικά δευτερόλεπτα που σας περιέγραψα και επιτέλους είδαμε...

ΤΗΝ ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΤΑΡΑΤΣΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!!!

ΤΕΛΟΣ

A FOR ATHENS HOTEL

Lover, Lover, Lover - Ian McCulloch

Α δεν σας είπα....!!

Ο περίφημος Αργύρης, ήρωας του παραπάνω μυθιστορήματος έφτιαξε μπλογκ..

Για επισκεφτείτε τον!!

www.10pcstereotype.blogspot.com

Με κλωτσιές και με μπουνιές..Πυξ Λαξ..!!!

2011-07-13T21:13:00.003+03:00

ΤΑΡΑΝΤΙΝΙΚΑ RE TWEETS

RT@Δεν θυμάμαι
Αυτό που πλέον έχουμε συνέχεια ρεύμα; Πόσο Ευρώπη!

RT@ The_Stranger_gr
-Αν με χωρίσεις θα πάρω ναρκωτικά. -Χέστηκα. -Θα πέσω στις γραμμές του τρένου. -Χέστηκα. -Θα πάω στους Πυξ Λαξ. -ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ, Σ'ΑΓΑΠΑΩ!

Ξέρετε ε; Κάπου πήρε το αυτί μου ότι το εισιτήριο που θα κρατούν σήμερα οι τυχεροί που θα δουν τους Πυξ Λαξ θα είναι κυριολεκτικά μαγικό χαρτάκι, γιατί θα ισχύει για όλες τις τελευταίες τους συναυλίες μέχρι το 2021!

Καλά ντε! Πλάκα κάνω. Το ξέρω ότι πολλοί από εσάς που διαβάζετε τώρα σε λίγο θα είστε μέσα. Ή ήσασταν μέσα τελοσπάντων! Δεν έχει σημασία. Σήμερα η μέρα είναι μεγάλη. Η συναυλία είναι μεγάλη και δεν σηκώνω κουβέντα. Απλά και μόνο ας αναρωτηθούμε πόσα είδη ανθρώπων θα βρίσκονται στη σημερινή συναυλία....

Πόσους γνωστούς θα βρεις στο Ο.Α.Κ.Α σήμερα;

Βγαίνοντας από το αμάξι, το οποίο φυσικά θα αφήσεις αρκετά μακριά (κοντά στον "Εγκέφαλο") γιατί είσαι γατόνι και ξέρεις τι εστί συναυλία στο Ο.Α.Κ.Α, θα πετύχεις τον Τάκη ή Αντώνη, συνάδελφο από την εταιρία, αλλά από τον κάτω όροφο (με τη γυναίκα του και την κόρη του φυσικά!)

Ξεκινώντας, λίγο πριν τον έλεγχο, εκεί στην ουρά, θα δεις παλιό συμμαθητή, ροκά με αριστερές εμμονές κατά της εξουσίας, ο οποίος φαίνεται να έχει ηρεμήσει, φορώντας σακάκι και πουκάμισο, λες και βγήκε από συνεδρίαση του Χρηματιστηρίου Αθηνών (με την γκόμενα του φυσικά!)

Έχεις μπει επιτέλους μέσα και καθώς προσπαθείς να εγκλιματιστείς και να δεις που θα πλασαριστείς και που βρίσκονται τα μπιρόνια, από μακριά, ανάμεσα σε κάτι 45άρες, βλέπεις έναν τύπο να μοιάζει με τον τυλιχτή στο καινούργιο σουβλατζίδικο που άνοιξε απέναντι από το σπίτι σου... Τι; Νομίζεις ότι δεν είναι αυτός; Δεν νομίζω Τάκη! (Για τις 45άρες αναφέρθηκα πιστεύω!)

Η ώρα περνάει. Έχουν βγει. Γίνεται χαμός. Έχουν πει 5-6 τραγούδια και εσύ έχεις πιει ήδη 2 μπιρόνια. Ξαφνικά, ξεκινάει το "Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο". Τι σκέφτεσαι; Την πρώην; Την νυν; Κάποια τελοσπάντων. Ο απέναντι τι σκέφτεται; Ο δίπλα; Πας για μπιρόνι. Οι αναμνήσεις σε κυριεύουv. προσπαθείς να ξεφύγεις από τις γκομενοσκέψεις. Καθώς περνάς ένα ζευγάρι που φιλιέται και τραγουδάει ο ένας στο αυτί του άλλου, βλέπεις την πρώην με άλλον.
Αυτός, πιο ψηλός από σένα.
Αυτή πιο όμορφη από ποτέ!
Χαλιέσαι. Αλλάζεις πορεία για την κατάκτηση του τρίτου μπιρονιού!

Γυρνάς περίπου στο προηγούμενο πόστο σου. Παίζει το "Γιατί", το αγαπημένο σου κομμάτι. Όταν το άκουγες παλιά, πάντα το έπαιζες στο τουμπελέκι. Και ήταν και αυτή μερικές φορές παρών. Στ' αρχίδια σου. Την ξεχνάς, και την ώρα που πας να βγάλεις ένα τσιγάρο από την τσέπη, έρχεται και σε πιάνει από το μπράτσο η παλιά σου η καθηγήτρια από το Γυμνάσιο, η Αρχοντούλα που σου είχε μεγάλη αδυναμία και γενικά την πετυχαίνεις σε διάφορα events γιατί είναι ψαγμένη τύπισσα. Τα λέτε λίγο. Όσο γίνεται. (Σε συστήνει στο άντρα της φυσικά!)

Σκέφτεσαι τα παλιά χρόνια στο Γυμνάσιο. Οι Πυξ-Λαξ τα δίνουν όλα, και καθώς έχει ανέβει η διάθεση λόγω του λυκίσκου και της βύνης, βλέπεις διαγώνια δεξιά μία τύπισσα που μοιάζει με την Αλέκα, μιά απίθανη οντότητα βγαλμένη από ταινία της Nouvelle Vague, που είχες περάσει τέλεια από το πουθενά πριν δύο χρόνια στα Κουφονήσια. Δεν έχεις όρεξη να πας από κει. Βαριέσαι το στριμωξίδι. Τι; Νομίζεις δεν είναι αυτή; Δεν νομίζω Τάκη!
(Μάλλον κωλώνεις να πας επειδή είναι με γκόμενο φυσικά!)

Οι ώρες έχουν περάσει. Σε λίγο θα φύγουν από την σκηνή οι Πυξ-Λαξ, ο κόσμος από κάτω θα αρχίσει να σφυρίζει, θα ξαναβγούν, θα πούνε πάλι το "Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο". Τη διαδρομή για τα μπιρόνια πλέον την βρίσκεις και με κλειστά μάτια. Έχεις πάει 9 φορές. Στις 3 από αυτές τις 9, συνάντησες τον διευθυντή σου, τον μπακάλη σου, τον Βαγγέλη τον Θωμόπουλο από το Στρατό, νομίζεις ότι είδες την Μόνικα Μπελούτσι (Δεν νομίζω Τάκη! Τα μπιρόνια θα φταίνε!), πάτησες κατά λάθος την Τένια Μακρή, είδες την Σίσσυ Χρηστίδου, τον Καραφώτη, την Κατερίνα Καινούργιου, την Ελεονώρα Μελέτη, τον Ευαγγελάτο με την Στεφανίδου, τον Γαλάτη, τον Ηρακλή Αντύπα, τον Μπάμπη Χριστόγλου, τον Τέλι Σαβάλας (Όχι, πάλι τα μπιρόνια φταίνε!), τον Αργύρη, τον Λουκά, την καθηγήτρια των Αγγλικών σου.....

(Εννοείται ότι όλοι οι παραπάνω, πραγματικοί ή μη, ήταν με τις κοπέλες τους και τα αγόρια τους φυσικά!)

Εσύ γιατί πήγες μόνος;

ΓΙΑΤΙ

Εις μνήμην του Μάνου Ξυδούς!

Ζήλεψα..!!

2011-07-09T00:05:00.003+03:00

Συνέρχομαι!

Πέντε μέρες στο νησί κι έγινα πάλι άνθρωπος.

Πέντε μέρες στο νησί -κι έχω γίνει πάλι άνθρωπος.

Έπεσε ο θυμός σα λέπι. Είπα: παύω να διαφιλονικώ με τα παλιά - κι έγιναν όλα ζάχαρη. Πήγα και βρήκα τους παλιούς μου φίλους. Τα ήπιαμε, τα είπαμε, τα συμφωνήσαμε.

Ωραίο πράμα οι άνθρωποι, αλλά κι η φύση. Ιδίως τις νύχτες. Που το στερέωμα σε πλακώνει σαν τρελό διαμάντι. Πηγαίνω στα τσίπικα κλαμπάκια, στα χωριά, ν’ ανακατευτώ με Άγγλους. Φέτος και με Ρώσους. Σύντροφοι εν όπλοις, compagnons de misère - πίνουμε τα μπιρόνια σε έκσταση, με το μάτι να γυαλίζει από υπαρξιακή σαστισμάρα, αδεξιότητα και προλεταριακή χαρά.

Οδηγώ με μισόκλειστα μάτια, σχεδόν μαντεύοντας τις στροφές - τόσο καλά τις ξέρω. Σ’ έναν παράδρομο του Πλάνου, λίγο πιο κει απ’ το εξοχικό του Σολωμού, δεν υπάρχει φως κανένα. Σβήνω τη μηχανή και κάθομαι. Είμαι εκείνο το μικρό παιδί στο άσημο διήγημα του Ξενόπουλου που κοιμήθηκε μια νύχτα Αυγούστου με τον φίλο του δίπλα στις απλωμένες σταφίδες και είδε τον ουρανό ν’ ανοίγει.

Έτσι περνούν οι μέρες. Χωρίς να τρέχει τίποτα. Παλιά και νέα πρόσωπα φτιάχνουν την κουρελού που με σκεπάζει.

Χορταίνω αγάπη. Συνέρχομαι.

Στάθης Τσαγκαρουσιάνος, LiFo Editorial, 8 Ιουλίου 2011

Μόλις το διάβασα σήμερα ζήλεψα.

Ζήλεψα καταρχάς μία άδεια που θα την πάρω τελικά τον Αύγουστο.

Ζήλεψα το νησί, όχι το συγκεκριμένο. Κάποιο. Κάποιο ωραίο όμως. Κάποιο χαλαρό, με άσπρα σπιτάκια και λίγο πράσινο εκεί που πρέπει, χαλαρά μπαράκια και καφενεία με Ταραντινικούς Ρώσους, Άγγλους, Γάλλους, Αμερικάνους τουρίστες, με αυτά τα απίστευτα τοπικιστικά τους ενδυματολογικά στυλ. Ξέρετε, ότι να' ναι βερμούδα, πουκάμισο κοντομάνικο, καπέλο ότι πιο τουριστικό υπάρχει και από κάτω σαγιονάρα τύπου σανδάλι με χοντρή αθλητική κάλτσα για ατελείωτες στιγμές εφίδρωσης!

Ζήλεψα αυτές τις στροφές που παίρνεις με το νοικιάρικο αυτοκίνητο, αφού έχεις πιει καμιά δεκαριά cuba libre και τις μαντεύεις λες και είσαι ο Κυρ-Αντώνης, ο μοναδικός ταρίφας του χωριού του νησιού!

Ζήλεψα τα διηγήματα του Ξενόπουλου, αυτά με το περίεργο καφέ εξώφυλλο που διάβαζε παλιά η αδερφή μου στο εξοχικό και την σνόμπαρα!

Ζήλεψα αυτό το.." Χωρίς να τρέχει τίποτα"!

Μάλλον θέλω διακοπές. Σαγιονάρα, βερμούδα, ποτάρες και Αργύρη, Λουκά, Βασίλη!

Nouvelle Vague - Mala Vida

Καληνύχτα..!!

Καλό Σ/Κ..!!

Καλή έμπνευση..!!

Ο Αργύρης, ο Βασίλης και ο Λουκάς..!!

2011-07-03T22:48:00.001+03:00

"Πριν ένα χρόνο χώρισα με την Κατερίνα. Ήταν μια μεγάλη σχέση δεκαοχτώ ετών. Όταν έφυγε, άρχισα να γράφω κάποια πράγματα-δίκην ημερολογίου περισσότερο, ουσιαστικά μιλούσα για την ζωή μου με επίκεντρο την πιο επώδυνη περίοδο. Κάποια στιγμή αποφάσισα ότι αυτό το κείμενο θα γινόταν σενάριο, θα ήταν η επόμενη ταινία μου".

" Είχα καταπιαστεί με κάτι που με κατέστρεφε. Είχα εξάντληθεί , συχνά καθόμουν ώρες πάνω από μία σελίδα. Το βλέμμα μου χανόταν στα φυτά της βεράντας μου, μετρούσα τα φύλλα, ανέλυα τις διατάξεις τους, μέχρι να μπορέσει ο νους μου να συγκεντρωθεί και πάλι. Σηκωνόμουν, πήγαινα στο στερεοφωνικό, έβαζα ένα τραγούδι, όταν έφτανε στη μέση άλλαζα γνώμη, το έκλεινα, άνοιγα το βιβλίο του Τέσιτς, διάβαζα μια δυο σελίδες, το άφηνα, έβλεπα ντιβιντί, κάνα δυο σεκάνς, κι ύστερα τέρμα. Όταν αποφάσιζα να φάω, δεν υπήρχε τίποτα στο σπίτι, εκείνη είχε φύγει εδώ και πολύ καιρό και μόνο όταν υπήρχε εκείνη, υπήρχε κάτι στο ψυγείο".

"Σκότωσε ό,τι Αγαπάς", Αλέξης Σταμάτης (Εκδόσεις Καστανιώτη), 2009

Την πέμπτη έγινε η παραπάνω αγορά, στο Σύνταγμα, προ Αγανακτισμένων πολιτών. Η συγκεκριμένη βραδιά είχε αρκετό ποδήλατο και πολύ ενδιαφέρον με αρκετά ποτήρια draft στο Floral, συζητήσεις με Αργύρη για τα πάντα, απόφαση για ένα νέο ξεκίνημα στο συγγραφικό παγκόσμιο χάρτη, νέτα να περνάνε συνεχώς από την πλατεία φορώντας καφτάνια, σκισμένα τζιν, μακριά φορέματα και adidas, ανήσυχες παρουσίες στο μπαλκόνι του πέμπτου ορόφου της απέναντι πολυκατοικίας δεξιά διαγωνίως του Floral και κλασικό ντου από παρέα 20 ατόμων σε άλλη παρέα για τους δικούς τους Εξαρχιώτικους ταραντινικούς λόγους και τα μηχανάκια τα στρογγυλοφάναρα να έχουν πάρει φωτιά!

Καινούργια Ζάλη

Καλό βράδυ..

Χρειάζομαι ξεκούραση.!!