Γιατί έτσι μου αρέσει..!!

Δεν μου αρέσουν οι λίστες... 

Ποτέ δεν μ' άρεσαν.. Σε άλλους είναι το καλύτερό τους. Το δέχομαι!

Όμως, τι να μ' αρέσει δηλαδή, που κάθεσαι και βάζεις όρια σε όλα τα όμορφα πράγματα που υπάρχουν στην ζωή?

ΤΟΠ ΤΕΝ αγαπημένων πόλεων σου λέει ο ένας...

ΤΟΠ ΤΟΥΕΛΒ αγαπημένων ταινιών σου λέει ο παράλλος... αυτοκινήτων...φαγητών...γυναικών...ανδρών...ποδοσφαιριστών...παγωτών...αεροσκαφών...φουσκωτών...παραλιών...βιδών...ρουλεμάν...νησιών...κινητών...υπολογιστών...ηθοποιών...κρασιών...βρακιών...εστιατορίων...φρυγανιών...δονητών...ρολογιών...

ΤΟΠ για τα πάντα!

Έχω πρόβλημα. Δεν μπορώ να βάλω όρια! Άμα με ρωτήσεις για λίστες, για αγαπημένα, για ΤΟΠ και τέτοια, θα μπλοκάρω και θα σκέφτομαι μία ώρα!

Και έχω μπει στο τριπάκι εδώ και μία βδομάδα, κάτω από επηρεασμό και προτροπή από την Elski, να γράψω και εγώ τη δική μου λίστα...Μία λίστα για κάτι που μ' αρέσει πολύ.

Τραγούδια ας πούμε....

Αλλά τι ΤΟΠ θα είναι αυτό; Αφού μπορώ να σκεφτώ χιλιάδες και διαφορετικού είδους και για διαφορετικούς λόγους. 

Τι να κρίνω; Ερμηνείες;... Μελωδίες;... Lyircs;...Βιντεοκλίπ;...Σολαρίσματα κιθάρας;...Γκόμενες που μου τα θυμίζουν;...Σκηνικά που πέρασα ακούγοντάς τα;... Άλμπουμ που πουλήθηκαν;...Πόσες βδομάδες έκατσαν στα U.K, U.S μαδερφάκιν τσαρτς;...

Tι απ' όλα; 

Πελάγωσα ήδη!

Λοιπόν επειδή όμως γούσταρα τις προάλλες δεν θα κάνω λίστα. Δεν θα κάνω  μαδερφάκιν ΤΟΠ. 

Απλά θα αναφέρω κάποια τραγούδια που μ΄αρέσουν. Πολύ όμως. 

Τραγούδια που έχω κολλήσει κατά καιρούς. Πραγματικά όμως κολλήσει. Από τότε που θυμάμαι το εαυτό μου. Τα πάντα. Ολα. Οτιδήποτε μπορείτε να βάλετε στο μυαλό σας.

Κουράγιο λοιπόν!

QUEEN- BOHEMIAN RHAPSODY

Γιατί είναι η καλύτερη φωνή που υπάρχει.
Γιατί θεωρείτε από τους ειδικούς, το καλύτερο τραγούδι του αιώνα!
Και για να αποτίσω φόρο τιμής!

VIOLENT FEMMES-BLISTER IN THE SUN

Γιατί οι ξεκούρδιστες κιθάρες καμιά φορά βγάζουν το πιο γλυκό ήχο!

TOTAL ECLIPSE OF THE HEART-BONNIE TYLER

Δεν μπορούσε να έλειπε το πρώτο μου μπλουζ! Και για κάτι "άλλο" ...

HOTEL CALIFORNIA-EAGLES

Γιατί ήταν το πρώτο τραγούδι ever που έμαθα τα λόγια ΟΛΑ απ' έξω, που θεωρούνται και από τα πιο περίεργα.. Επίσης, για αυτές τις βραδιές με τον Λάρι, εις τας εξοχάς, με κιθάρα, Βέρμαχτ και κοτσίδες στα μαλλιά!

MOBY-ONE OF THESE MORNINGS

MIAMI VICE BOAT SCENE

Γιατί μερικές σκηνές σε κάποιες ταινίες σου μένουν και μένουν και τα τραγούδια τους μαζί!

LAST SHADOW PUPPETS-MY MISTAKE WERE MADE FOR YOU

Γιατί έτσι..Ξαφνικά, με το που το άκουσα...το shazamαρα αμέσως και αυτό!

DURAN DURAN-ORDINARY WORLD

Γιατί....


But i won't cry for yesterday, there is an ordinary world
Somehow i have to find 
And as i try to make my way 
To the ordinary world
I will learn to survive!!!!!! 




Γι' αυτό!

ENTER SANDMAN-METALLICA

Εεεε! Τι γιατί?
Γιατί είναι οι Metallica. Και μόνο και μόνο για αυτό το clip.!!
Άκου εκεί γιατί? Πραγματικό εμβατήριο!

RAZZMATAZZ-PULP

Γιατί ο Jarvis πραγματικά είναι για πολύ μεγάλα πράγματα σαν περφόρμερ...

MORRISSEY-THERE IS A LIGHT THAT NEVER GOES OUT

Για τον αγαπημένο Morrissey. Γιατί είναι ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ. Πραγματικός ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ!
Και μπορεί και να είναι το αγαπημένο μου τραγούδι ever..

JANIS JOPLIN-PIECE OF MY HEART

Γιατί είναι αυτό σημαίνει ροκού!

NINO ROTA-GODFATHER

Δεν θέλω γιατί και μαλακίες. Άντε!

WHOLA LOTTA LOVE-LED ZEPELIN

Για το καλύτερο σόλο ever κάπου εκεί γύρω στο 2.29'  και γιατί το θεωρώ το πιο ροκ κομμάτι!

FEDERICO AUBELE-ESTE MOMENTO

Γιατί το cd αυτό το έκαψα σε ταξίδια με το αυτοκίνητο! "Panamericana" for ever!

NICK CAVE & THE BAD SEEDS-DO YOU LOVE ME

Γιατί η ερώτηση αυτή θα μας ταλαιπωρεί για πάντα!

 Ε! και γι' αυτόν τον θεό!

PAROV STELAR-COCO

Γιατί τον θεωρώ τον καλύτερο σε αυτό που κάνει και γιατί το άλμπουμ "Coco" είναι απόδειξη τελειότητας!

THIEVERY CORPORATION-AMERIMACKA

Τι γιατί μωρέ! Γιατί είναι οι αγαπημένοι μου και όλα τα άλμπουμ τους έχουν το πιο χαρακτηριστικό ήχο που έχετε ακούσει ποτέ! Το σιτάρ στα καλύτερά του! 

RED HOT CHILLI PEPPERS-CAN'T STOP

Γιατί όταν ήμουν μπόμπιρας το έβαζα στο τέρμα, χοροπήδαγα πάνω στο κρεββάτι και από το άλλο δωμάτιο μου φώναζε η μάνα μου!

Πάμε Μιλάνο τον Δεκέμβρη; Τι λέτε;

ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ-ΑΣ ΧΑΘΕΙΣ

Γιατί δεν θα σας πω ποτέ!... 

Εντάξει. Γαμάει κιόλας και είναι και ο αγαπημένος μου!

Ειδικά κάπου εκεί στο 1. 51'... Φτάνει αυτό;

JOHN DIGWEED-HEAVEN SCENT

Για τις παλιές, καλές, περίεργες, ταξιδιάρικες εποχές! Αφιερωμένο στον  Λάρι!

ROLLNG STONES-YMPATHY FOR THE DEVIL

"Please allow me to introduce themselves!...."

Tο καλύτερο γκρουπ στον πλανήτη! 

ACE OF BASE-ALL THAT SHE WANTS

Γιατί δεν ντρέπομαι ότι και αν λέτε!

COLDPLAY OASIS- LIVE FOREVER

Γιατί θα ήθελα να ήμουν εκεί, από κάτω..! Και γιατί η μουσική είναι αυτό το πράγμα. Αυτό το παραπάνω βίντεο!

Και γιατί ο Chris έχει φωνάρα!

PRΟDIGY-SMACK MY BITCH UP

Γιατί υπήρξαμε κι εμείς έφηβοι!

ROXETTE-LISTEN TO YOUR HEART

Γιατί είναι ξυπόλητη βρε μαλάκες, τι γιατί; Ξυπόλητη σε ένα κάστρο! Τι δεν καταλαβαίνετε;

MONSIEUR MINIMAL-LOVE STORY

Γιατί είναι ελληνάρας! Και μπράβο του! Και γιατί όλο το άλμπουμ είναι ταξιδιάρικο!

CAYETANO- FEEL

Γιατί πιάσαμε τους ελληνάρες και το κομμάτι πραγματικά είναι καταπληκτικό!

DR.DRE FEAT. SNOOP DOG- STILL DRE

Γιατί είναι μαύρο! Κατάμαυρο. Και γιατί τα αμάξια πάνε πάνω-κάτω! Και γιατί εδώ ραπάρεις!

MASSIVE ATTACK-UNFINISHED SYMPATHY

Γιατί είναι καινοτόμοι και γιατί μάλλον όλοι ξέρετε το γιατί...

PETER NALICH-GUITAR

Γιατί είναι είναι τόσο ταραντινικό και μπρεγκοβιτσιακό, που στις δύσκολες μέρες που περνάμε χρειάζεται μία δόση τρέλας για να μην καταρρεύσεις....!!!!!!

Αυτά λοιπόν..

Να' στε καλά και να αγαπιόμαστε!

Ι want the world to stop..!!

Κάπου εκεί....

ανάμεσα,

στο ρεπό της σημερινής ημέρας...

του πρωινού Tweetαρίσματος...

της ειδοποίησης ότι μπορώ πλέον μπορώ να γραφτώ στους κύκλους του Google Plus...

της σκέψης για σινεμά το βράδυ υπό την επιμονή του Λάρι...

της χθεσινής βροχής και του τελείως Φθινοπωρινού σημερινού ήλιου...

τα νέα ανακοινώσιμα μέτρα του Μπένυ...

και οδηγώντας με αδικαιολόγητα φρενήρη ρυθμό στις λωρίδες της Αττικής Οδού... συμβαίνει αυτό το... κάτι!

Κάτι που θα σε κάνει να σταματήσεις να σκέφτεσαι και με τον χρόνο παγωμένο, θα περάσουν κάποιες στιγμές και εικόνες από μπροστά σου και... αμέσως μετά, μόλις τελειώσει αυτό...θα δεις την μέρα με άλλα μάτια. Διαφορετικά. Χαρούμενα και αισιόδοξα!

Οπότε, χαίρεσαι το ρεπό σου, γράφεσαι στο Google Plus, κανονίζεις τον σινεμά σου για το βράδυ χωρίς επιφυλάξεις και αγνοείς την τάση αυτοκαταστροφής των γύρω σου!

Αλλά πάνω απ' όλα..... δυναμώνεις την ένταση του στερεοφωνικού στο αμάξι!!

 I Want the world to stop - Belle and Sebastian

"Let me step out of my shell, i'm wrapped in sheets of milky winter disorder..

Let me feel the air again, the talk of friends, the mind of someone, my equal"...

..........

"I want to write a message to you everyday at 10 o'clock in the evening

Yellow pearl my city is this your art, is this is your Balzac, your Brookside and your Bach.."

Καλή μέρα..!!

Από το πρωί φαίνεται..!

Καλά κρασά..!!

Η Επόμενη ζωή μου..!!

Aφιερωμένο στον αποστολέα,

(στο διάλο ρε!!)

"Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΖΩΗ ΜΟΥ"

Από τον Γούντυ Άλλεν

"Την επόμενη ζωή μου θέλω να την ζήσω ανάποδα....

Ξεκινάς από νεκρός. Έτσι το γλυτώνεις αυτό. 

Μετά ξυπνας σε ένα γηροκομείο και αισθάνεσαι κάθε μέρα και καλύτερα.
Σε πετάνε έξω από το γηροκομέιο γιατί δεν είσαι πλέον γέρος. Πηγαίνεις και εισπράττεις την σύνταξή σου και μετά όταν αρχίζεις και δουλεύεις σου δίνουν δώρο ένα χρυσό ρολόι και κάνουν πάρτι για σένα την πρώτη μέρα στη δουλειά.
Δουλεύεις τα επόμενα 40 χρόνια μέχρι να γίνεις νέος και να χαρείς την ζωή..
Κάνεις πάρτι, πίνεις αλκοόλ και γενικά είσαι "ατακτούλης"...
Μετά είσαι έτοιμος για το Γυμνάσιο...
Μετά πας στο Δημοτικό, γίνεσαι παιδί, παίζεις. Δεν έχεις ευθύνες, γίνεσαι βρέθος, μέχρι την στιγμή που γεννιέσαι. Μετά περνας 9 μήνες σε ένα πολυτελές σπα με όλα τα κομφόρ, κεντρική θέρμανση, και πλήρη εξυπηρέτηση, μεγαλύτερο χώρο κάθε μέρα και -  ΝΑΤΟ!!



Τελειώνεις σαν οργασμός!!!!"

Herbie Hancock - Watermelon Man

Καλή όρεξη!!

Καλωσόρισες!!

Καλή ήταν γαυράκια?

ΨΥΧ-ογραφήματα..!!

Έχουν μπει τα πράγματα στην θέση τους..


 Γυρίσαμε από το νησί. μπήκαμε στους ρυθμούς της πόλης.. της δουλειάς, των ταξί, των Αγανακτισμένων, των απεργιών από ομάδες που δεν τους αρέσει τίποτα μαζί με παρεισφρήσεις από άλλες ομάδες που πάλι δεν τους αρέσει τίποτα ή απλά βρέθηκαν εκεί τριγύρω και τους άρεσε. Της πρωτευουσιάνικης κολλώδης ζέστης... και γενικά στην καθημερινότητα της όμορφης Ταραντινικής μας πόλης..
Σε όλα τα παραπάνω προσθέτουμε τις βόλτες, τις ποτάρες σχεδόν κάθε βράδυ με Λάρι και Αργύρη στα εναλλακτικά στενά του κέντρου που μας έφεραν στον νου εικόνες από Βερολίνο και Λονδίνο, αναζήτηση wi fi και 3g spot για ανελέητα καβλοεξυπνίδικα tweets και @mentions, με αποτέλεσμα να έχουμε γίνει πλέον καθαροί, γνήσιοι πολίτες αυτής της περίεργα όμορφης πρωτεύουσας!


Όλα έχουν πάρει τον δρόμο τους λοιπόν και όλοι ετοιμαζόμαστε να μπούμε σε έναν χειμώνα που δεν ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει από όλες τις πλευρές..
Η οικονομία, τα ίδια..λένε..(κανείς όμως δεν ξέρει)..Ο Γιωργάκης, ο ίδιος μου φαίνεται. Η αντιπολίτευση, καραδοκούσα όπως πάντα.Η Alpha Βank τα έφτιαξε με την Eurobank με επικεφαλή αυτόν τον πανούργο Κωστόπολο. Ο Παναθηναικός γαμιέται. Στ' αρχίδια μου. Και ο Βγενόπουλος τα ίδια. Ο άλλος Κωστόπουλος (Ο Πέτρος ξέρετε), μας πρήζει κάθε πρωί για το φουσκωτό του, την Πάτμο και τα Κουφονήσια. Η Ελένη, γύρισε. Το ίδιο και η Τατιάνα και λένε θα κοντραριστούν στην μεσημεριανή ζώνη φέτος. Αυτό κι αν είναι στ' αρχίδια μας. Η Δ.Ε.Θ ξεκίνησε και ο Γιωργάκης λέει ότι δεν είναι ευχαριστημένος γιατί τα περίπτερα δεν έχουν τις αγαπημένες του τσίχλες. Ενδιαφέρον αυτό. Η Εθνική μπάσκετ πάει καλά. Ψιλόστ' αρχίδια μας. Βιβλία δεν υπάρχουν, γιατί άκουσα ότι η Διαμαντοπούλου μικρή, είχε πάθει σκολίωση από την σχολική της σάκα και της έχει γίνει εμμονή. Ενδιαφέρον αυτό. Ο Μιχάλης με την Ζέτα είναι ακόμα διακοπές και δηλώνουν "για πάντα μαζί!".. Δεν σας περιγράφω το τι συνέβη στα αρχίδια μου.
Εν συνεχεία....Οι νύχτες πρεμιέρες ξεκινάνε της επόμενη εβδομάδα. Γκάβλα. Το Φεστιβάλ βιβλίου στο Ζάππειο, ξεκίνησε και τελειώνει στις 18 Σεπτεμβρίου. Τέλεια. Ο Al Pacino βρέθηκε στο Φεστιβάλ Βενετίας για την καινούργια του ταινία "Wild Salome". Δεν σας περιγράφω την γκάβλα μου! Οι Πυξ-Λαξ ξαναματακάνουν συναυλία. Απλά ασχολίαστο. Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου θα βρεθεί στην Τεχνόπολη στις 10/9. Τρομερός. Μεθαύριο μάλλον θα έχει πανσέληνο. Ενδιαφέρον αυτό. Ο Λάρι τα πήγε καλά με το χειρουργείο. Ευτυχώς. Το πόδι του Χρήστου κόλλησε. Νισάφι. Ο Αργύρης έχει αγχωθεί με τη δουλειά. Γαμώ το twitter. O Βασίλης ξεμπέρδεψε με τις νοσηλείες, πήρε Λαμπραντόρ και γράφτηκε στο σύνδεσμο της Μπαρτσελόνα. Ασχολίαστο. ...................................................................................


.και εγώ........ΨΥΧ!.....Με όλη την υποβόσκουσα σημασία αυτής της μικρής κατά τα άλλα λέξης Ασχολίαστο. Ενδιαφέρον και μπορεί και στα δικά σας αρχίδια..!!!

"Σουπερμάρκετ. Είμαι πολύ ευχαριστημένος. Έχω γεμίσει το καρότσι μου με απίθανα πράγματα που μέχρι πριν αγνοούσα την ύπαρξή τους.


Σταματώ στο ράφι με τα γαλατάκια. Τα γαλατάκια του καφέ είναι μία από τις μεγαλύτερες εφευρέσεις της ανθρωπότητας μαζί με την πίτσα, το ναργιλέ, το μίνι, το ανοιχτήρι και το πλυντήριο πιάτων.
Το γαλατάκι του καφέ είναι τόσο όσο πρέπει, δεν περισσεύει, να μην ξέρεις τι να το κάνεις, δεν πιάνει χώρο, το παίρνεις στην τσέπη σου, είναι τέλειο. Πετάω το διχτάκι με τα γαλατάκια στην κορφή του καροτσιού μου."




σελ. 58   "ΨΥΧ". Λένος Χρηστίδης. Εκδόσεις Καστανιώτη.










Επίσης ανακάλυψα τέλειο track....


Στ' αρχίδια σας;;






Δεν νομίζω. Για πατήστε το "play"...

Gotye - Somebody that i used to know

Καλό βραδυ..!!


Καλό Χειμώνα..!!


Καλά κρασά..!!

Φολέγανδρος..!!

Σας το είπα...Ήταν ακριβώς στην ανάρτησή μου στις 9 Ιουλίου, όταν το πρωινό εκείνης της Πέμπτης διαβάζοντας  όπως πάντα το editorial του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου στη LIFO, ΖΗΛΕΨΑ..


Ναι, ΖΗΛΕΨΑ..
Όταν ζηλεύω γενικά δεν μου βγαίνει κακία. Ευτυχώς μάλλον γιατί είμαι και Σαββατογεννημένος. Ειλικρινά όταν δω κάποιον να περνάει καλά. να έχει ωραία γκόμενα, ωραίο αυτοκίνητο, ωραίο ρολόι, ωραίο σπίτι, όμορφο σώμα, έξυπνο μυαλό, διάφορα όμορφα και ωραία συστατικά, δεν θα κακιώσω.
Απλά άμα ζηλέψω κάτι, θα προσπαθήσω να το κάνω, να το πάρω, να το γευτώ και εγώ και θα μου γίνει έμμονη ιδέα.


Έτσι και με το εν λόγω editorial..


Οπότε, οι επιλογές ήταν συγκεκριμένες: Πείσε Λάρι, Αργύρη να την πάμε την Κυκλάδα μας!


Βγαίνουμε από το " γρήγορο" περίπου γύρω στις 11.30 στο λιμάνι του Καραβοστάση. Ο Τάκης μας περιμένει ηλιοκαμένος, βερμουδάτος, κουλαριστός, λες και είναι εκεί από το Πάσχα, ήρεμος, αλλά με την ανησυχία της διασκέδασης και της καβλάντας να υποβόσκουν σε κάθε του κίνηση.
Δεν έχουν περάσει 15 λεπτά με το νοικιάρικο αυτόματο Nissan Micra και η ατάκα που ξεστομίζει ο Αργύρης στο πίσω κάθισμα αυτού του πολύστροφου μίνι, θα γίνει ατάκα σε εμάς και στην παρέα για τις επόμενες 4 μέρες!!


"Είναι νησάρα!"

Αφού μας γνώρισε ο Takis στην κυρία Γεωργία με τα δωμάτια και ξεναγηθήκαμε στην κυκλαδίτικη διπλοκρέβατη τελικά κάμαρη, κατηφορίσαμε για την πλατεία της Χώρας, να πάρουμε πρωινό και να μπούμε στο κλίμα της διακοπής μας.
Φτάνοντας στην πλατεία σε 3', αμέσως καταλάβαμε ότι κάτι παίζει με αυτό το νησί.. Δεν είχα ολοκληρωμένη άποψη του τι. Αλλά θα έδειχνε. Και να μην έδειχνε θα το βρίσκαμε. Και να μην το βρίσκαμε δεν θα πείραζε. Ή θα πείραζε; Τελοσπάντων.

Πως να έχει γίνει άραγε η Φολέγανδρος; Που χώρεσαν τόσα boutique hotels και resorts που ακούμε να φυτρώνουν σαν αποποινικοποιημένη κάνναβη τα τελευταία δύο χρόνια; Θα θυμίζει τίποτε από τη Φολέγανδρο που προτιμούσαν οι απανταχού έντεχνοι κουλτουριάρηδες τη δεκαετία του 90';
Ξεκινώντας για την πλατεία με σκοπό να καταλύσουμε σε κάποιο καφενείο για πρωινό, όλες οι παραπάνω απορίες μου λύθηκαν.
Τα νέα resorts έχουν αφομοιωθεί πλήρως στο νησί. Τα πετρόχτιστα boutique hotels, από τα οποία εδώ και 2-3 χρόνια ακούμε ότι έχουν περάσει κατά καιρούς διάσημοι διευθυντές περιοδικών, υπεύθυνοι προγράμματος της ελληνικής τηλεόρασης, πάικτες ριάλιτι, βυζιτοξανθιές πανελίστριες και ανερχόμενοι τροβαδούροι, μοιάζουν να έχουν γίνει ένα με τους βράχους του νησιού  και η Χώρα παραμένει ίσως η ομορφότερη των Κυκλάδων!

 Φτάνοντας στο "Στράτος-Άννα κι άραξε", το κεντρικό καφενείο της πλατείας, υπό την δαιδαλώδη σκιά τεράστιων πλατανιών, δοκιμάσαμε την ομελέτα που θα γίνει αναγκαστικά, εναρκτήρια τελετή για τις 
υπόλοιπες πρωινές μας εξορμήσεις!   




"Νησάρα!"

 Η πρώτη παραλία που θα αντικρίσει όποιος έρθει στη Φολέγανδρο, λογικά είναι η Αγκάλη. Η βασική παραλία κατά κάποιο τρόπο, γιατί από εκεί ξεκινάνε οι περιηγήσεις στις κύριες παραλίες του νησιού, Δύο οι επιλογές: Eίτε με το καραβάκι, είτε με σακίδιο πλάτης, καπελάκι για τον ήλιο, νεράκι και όρεξη για πεζοπορία..
Εμείς, πεζοπορία, του χρόνου με το καλό!! Είναι λίγες οι μέρες βλέπετε!
Η παραλία φιλική, χωρίς ξαπλώστρες και μπιτσόμπαρα να σε ξεκουφαίνουν και η θάλασσα αρκετά
ζεστή ώστε να σε υποδεχτεί με καλοσύνη, λέγοντάς σου καλώς ήρθες!

Και εκεί που έχεις κάνει τις απλωτές σου, έχεις δείξει όλο το ταλέντο σου στις ρακέτες με Τάκη και Αργύρη, η άμμος έχει φτάσει ακόμα και στα πιο σκοτεινά σημεία μέσα από το μαγιό σου, έχεις προμηθευτεί μπιρόνια,πηγαίνοντας ξυπόλητος, μέχρι την πίσω καφετέρια, παίρνεις το βιβλίο σου να χαλαρώσεις και............
......................




«Κοίτα εδώ, όχι κοίτα που με έφερες!, είναι παραλία αυτή; σιγά τη μαλακία!» 


Η απόστασή μας με τον παραπάνω διάλογο είναι γύρω στα 25 μέτρα στην ευθεία την δική μου.Αμέσως, πέφτουν κοιτάγματα ανάμεσα σε Τάκη, Λάρι, Αργύρη κι εμένα.
Είναι δύο τύπισσες, την μία την έχω παρατηρήσει από πριν. Κόκκινο μαγιό πάνω. Μαύρο κάτω. Καστανά, πιασμένα πάνω μαλλιά, με τέλειο κορμί!
Παρατάω βιβλίο.Πιάνω τα τσιγάρα. Βγάζω τσιγάρο. Τοποθετώ στο στόμα. Ζητάω αναπτήρα. Τον παίρνω. Με σχετική δυσκολία βέβαια γιατί στην παραλία οι κινήσεις γίνονται πάντοτε λες και έχεις πάθει κήλη. Ανάβω τσιγάρο. Δίνω αναπτήρα σε Λάρι ο οποίος κάνει το ίδιο. Ο Αργύρης ανασηκώνεται.
«Τι γίνεται ρε παιδιά; Τι παίζει;» Κλασικός Αργύρης. Μερικά νανοσεκόντς πίσω.
«Σταμάτα!» του απαντάω με ύφος. «Σταμάτα.Προμηνύεται γέλιο!» Ανάβει και αυτός τσιγάρο. Είμαστε όλοι με τσιγάρα. Εκτός από Τάκη. Δεν πειράζει. "Το κάπνισμα μπορεί να σκοτώσει" , "Το κάπνισμα προκαλεί γήρανση του δέρματος", "Το κάπνισμα προκαλεί αναπνευστικά προβλήματα"...
Ο υγιής λοιπόν Τάκης μας επαναφέρει στην τάξη και μας νουθετεί να παρακολουθήσουμε -διακριτικά πάντα- τις παράξενες φίλες απέναντι.


«Και δεν καθόμουνα στην Μήλο η χριστιανή! Τι σε άκουσα να έρθω η ηλίθια;»


 Έχει ανασηκωθεί, έχει βγάλει τα γυαλιά ηλίου και της τα χώνει αφ' υψηλού πλέον..
Η "τέλειο κορμί" κάθεται ατάραχη φοράει τα γυαλιά της και κάνει πως δεν την ακούει.


«Κοίτα! κοίτα βρώμα! κοίτα άμμο! Το ξέρεις ότι από την ώρα που ήρθαμε δεν έχουμε δει ούτε ένα δέντρο; Μόνο πέτρες και βράχους και μαλακίες!»


Εκείνη τη στιγμή για κακή τύχη του "τέλειου κορμιού" και καλή δική μας, βλέπω με την άκρη του ματιού μου μαυριδερό ανθρωπάκο, τύπου Ινδο-Πακιστανό, που φαίνεται να δουλεύει στην παραπάνω ταβερνούλα. Βάζω γυαλιά ηλίου. Οι άλλοι φοράνε ήδη. Ετοιμάζομαι για σύρραξη!


«Να,! Κοίτα!. Κοίτα! Άμα ήθελα να βλέπω Ινδούς αγάπη μου καθόμουν και στο Μανχάτταν! Δεν το πιστεύω! Ε όχι!. Τραγικό! Μαύρες μέρες θα περάσουμε! Εσύ τα φταις. Εσύ επέμενες! Φάτα στην μάπα τώρα!»
Το "Τέλειο κορμί έχει απηυδήσει, κοιτάει αμήχανα δεξιά και αριστερά σαν να μη συμβαίνει τίποτα μπας και ηρεμήσει. Η φίλη της φωνάζει και αυτή ντρέπεται!
Η παρέα μας έχει τελειώσει το κάπνισμα, η υγεία του Τάκη είναι στο maximum και οι ατάκες που πέφτουν σχολιάζοντας τις τύπισσες είναι αποφθεγματικές! Αποφασίζουμε να πιάσουμε κουβέντα γιατί πρώτον είμαστε κοινωνικά αγόρια και επίσης ο Τάκης έχει τσαντιστεί και θέλει να μεταπείσει την φωνακλού και να της εξηγήσει τις ομορφιές του τόπου!


Η δύο αυτές τύπισσες θα γίνουν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της παρέας!!

Η πείνα σφυροκοπούσε τα στομάχια μας και έτσι πετάξαμε τις άμμους από πάνω μας και κατευθυνθήκαμε προς την Χώρα.

Μία λευκή Χώρα.

Λιτή.

Φιλόξενη.

Ερωτική.

Η Χώρα είναι όλη η Φολέγανδρος. Γενικά το νησί έχει την ιδιότητα να σε ηρεμεί παρόλο που είναι γεμάτο από επισκέπτες και ειδικά τέτοια περίοδο που την επισκεφθήκαμε κι εμείς. 

Στην πιο κουλαριστή πλατεία των Κυκλάδων όπως την αποκαλούν, θα κάνεις τα πάντα. Είναι το αρχηγείο σου. 

Είναι η αρχή του πρωινού σου. 

Η μέση. 

Το τέλος. 

Όλα. 

Κι όμως δεν την βαριέσαι. Εκεί θα πιες καφέ, εκεί θα φας, εκεί θα ψωνίσεις μπιχλιμπίδια, ομπρέλες, καπέλα, σανδάλια, τοπικιστικά καλούδια. Εκεί θα ερωτευθείς και εκεί θα αποχαιρετιστείς. 

Εκεί θα "τον" δεις, και εκεί θα "την" δεις. Αμα θες να κρυφτείς, πάρε το πρώτο πλοίο και τράβα σε άλλο νησί. Εδώ όλα είναι ανοιχτά. Αγνά. Γνήσια και αποκαλυπτικά! Η πλατεία της Αποκάλυψης!

"Νησάρα!"

Η μέρα κύλησε ήρεμα. Για μένα τουλάχιστον, γιατί το βράδυ δεν ακολούθησα την παρέα στις βραδινές περιπέτειες. Από ότι πληροφορήθηκα όμως το κόλπο έχει εξής:


Πλατεία.
Φαγητό. Ότι τραβάει η ψυχή σου. Στην πλατεία κατοικοεδρεύουν τρία τέσσερα ταβερνάκια που μπορείς να επιλέξεις τα πάντα. Ο "Κρητικός", Η "Μέλισσα", το "ΣΙΚ" και ένα σουβλατζίδικο. Τα ξεχωρίζεις από τα χρώματα στις καρέκλες.
Η συνέχεια μεταφέρεται δυόμιση βήματα πιο κει στην "Αστάρτη" για ρακόμελα. Το να περιγράψεις την Αστάρτη είναι σαν να περιγράφεις τον "Νονό"  σε κάποιον που δεν έχει δει την ταινία. Το όλο θέμα είναι η αύρα της ταινίας. Η αύρα δεν μπορεί να περιγραφεί.
 Οπότε σας αφήνω με τις εικόνες!

Ξημερώσε. Βγήκε ο ήλιος. Ο Αργύρης αναδύεται από το κρεβάτι και εμπλέκεται σε ταραντινικές περιγραφές της χθεσινής βραδιάς. Μου εκμυστηρεύεται ότι κάποια ψυχή με αναζήταγε και ρώταγε για την απουσία μου από το χθεσινό ξενύχτι που περιείχε πολύ ρακόμελο, μαρτίνια, τεκίλες και τυρόπιτες με μίλκο και τσιγάρα! Οι τύπισσες από την παραλία είναι γαμώ τα άτομα και η φωνακλού έχει γαμώ το γέλιο παρόλη την αρχική, λανθασμένη εντύπωση που μας έκανε στην παραλία της Αγκάλης.
Πάμε στο στέκι "Στράτος-Άννα κι άραξε" για την απογειωτικά πρωτεϊνική ομελέτα. Λίγες περιγραφές λόγω κυκλαδίτικου ξυπνήματος και διάφορων πονοκεφάλων. Έρχονται τα κορίτσια στην παρέα. Είπαμε, στην πλατεία θα τους συναντάς όλους. Κάθονται. Πέφτουν οι συστάσεις. Με γνωρίζουν.
Η "τέλειο κορμί" έχει μετονομασθεί πλέον σε Παγώνα. Ναι. Έτσι την βαφτίσανε.
Ελληνοκαναδέζα με κλασσική προφορά έλληνα ομογενή που βλέπεις καμμιά φορά στην τηλεόραση και μένει στο Αστόρια μάι φρεντ, και έχει κάνει περιουσία από το εστιατόριο που άνοιξε μάι φρεντ, με καθαρά χαρακτηριστικά ωραία δάχτυλα και μυρωδάτα μαλλιά!
Η φωνακλού της παρέας μου συστήνεται ως Τζόαν, ελληνίδα δικηγόρος που μένει στην Νέα Υόρκη με τους Ινδούς φίλους της και τους ενοχλητικούς γείτονες της που ακούνε Καζαντζίδη κάτι πρωινά στη διαπασών!
Καφές. Τσιγάρο. Φύγαμε.

Αγκάλη. Καραβάκι. Διαδρομή προς Αγ. Νικόλα. Στήνουμε το τσαντίρι μας και αφηνόμαστε σε πλατσουρίσματα, μακροβούτια και συζητήσεις με τα νέα μέλη της παρέας!

H λιγούρα και η εικόνα μιας γραφικής ταβέρνας απέναντι στον βράχο της παραλίας, ενεργοποιεί το τιμ και αφήνοντας τα συμπράγκαλα μας στην αμμουδιά, ξυπόλητοι, ανεβαίνουμε περί τα εξήντα σκαλοπάτια για να θρονιαστούμε στην πιο must ταβέρνα του νησιού με το όνομα "Parallagi"..

Δυο σαλάτες.
Δυο πατάτες,
Μια φέτα ξεχωριστά. (Η Παγώνα μας δεν τρώει τυρί!).
Δυο καρπάτσιο ξιφία και σολωμού (γκάβλα!).
Μια καλαμαράκια.
Μια χταποδάκι  με ρύζι και σάλτσα (γκάβλα).
Μία τούνα φρέσκια με ριγκατόνι και λαχανικά.(υπέρτατη γκάβλα!)
Και τέσσετα καραφάκια ούζο. Ή πέντε; Μήπως ήταν τρία; Δεν θυμάμαι. Θα θυμηθώ πάντως. Μάλλον τέσσερα.Τέλοσπάντων. Το ούζο πάντως ήταν "Μπαλαρίνα". Έχω και φώτο για να μην λέτε ότι λέω μαλακίες!
Σε ότι παραπάνω δεν έγραψα την λέξη "γκάβλα" ήταν γιατί φοβάμαι μη με πείτε αγάμητο, όχι ότι δεν ήταν νόστιμα

Χικ, χικ, χικ,!!


Α, και πολύ φθηνά ε;








Νησάρα!

Στην αρχή είχαμε αγχωθεί γιατί η ώρα ήταν έξι και το τελευταίο καραβάκι έφευγε στις επτά και το σέρβις δεν το έλεγες και σπιρτόζο. Μέχρι που ήρθε ο Πάρης, ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας, ξυπόλητος, αλμυρός, κουλαριστός, με σερφάδικο μαγιό, λειτουργώντας σαν βαλεριάνα στις ανησυχίες μας περί επιστροφής και με ύφος Φολεγανδρινού ιθαγενή, μας εξηγεί ότι θα μας πάει αυτός με το σκάφος του!


Η Παγώνα παραγγέλνει κι άλλη χορεύτρια, ο Λάρι στρίβει τσιγάρο. η Τζόαν συνεχίζει τις ιστορίες και τα γέλια και όλοι μαζί αφηνόμαστε σε αυτό το μαγευτικό Dolce far niente σούρουπο!

Η ώρα της επιστροφής στη Χώρα έφτασε!!

Οι υπόλοιπες μέρες στο νησί εκτυλίχθηκαν κάπως έτσι..


Ωραίες βόλτες και οι έξι μας, φαγητά. Ρακόμελα. Τεκίλες. Καφενεία. barάκια. Σεξ. Πολύ αέρα με το μηχανάκι (οχτάρι). Παρολίγον τρακάρισμα σοβαρό. Ξανά γέλια. Ξανά σεξ. Άνω Μεριά. Κυρία Ειρήνη. Κυρία Γεωργία η προξενήτρα. Γνωρίσαμε κι άλλες τύπισσες (λίγο ξενέρωτες!). Δεν πειράζει. Οικοδομές. Αέρας. Πολύς. Πεζούλι. Παστέλι. barακί. Beez. Tρελός σερβιτόρος. Νοικιάρικες ομπρέλες. Δεν θυμάμαι το όνομα που έδωσα. Κάτι σε Ηλίας. Μάλλον. Δεν είμαι σίγουρος. Πιθανόν Σικαλέωντας. Ηλίας Σικαλέωντας.Ναι. Μπορεί και όχι. Δεν θυμάμαι. Τελοσπάντων!

Και καθώς κάθεσαι στο λιμάνι του Καραβοστάση και twittάρεις περιμένοντας το καράβι του γυρισμού... πάλι μου έρχονται στο νου οι παρακάτω φράσεις......

"Έτσι περνούν οι μέρες. Χωρίς να τρέχει τίποτα. Παλιά και νέα πρόσωπα φτιάχνουν την κουρελού που με σκεπάζει.

Χορταίνω αγάπη. Συνέρχομαι."

.και σκέφτεσαι τι αφήνεις πίσω σου..


Αυτό το άσπρο. Το χαλαρό. Το δοτικό άσπρο της Κυκλάδας.


Και μια πισίνα. Και ένα μαγιό. πάλι κόκκινο. πάλι μαύρο.
Του χρόνου πάλι..!!

Καθώς σκεφτόμουν την ανάρτηση στο καράβι του γυρισμού άκουγα το παρακάτω..

 Surround me with your love (Mental Overdrive Mix)

Καλά κρασά!..


Καλή αντάμωση..!!


Καλό Σεπτέμβρη..!!

In the mood...!!!

Πόσο σπάνια στις μέρες μας μπορεί να είναι μία αληθινή "Ερωτική επιθυμία";

Να θέλει ο ένας τον άλλον, αλλά να μην θέλετε να γίνετε.... "σαν κι αυτούς"!

"Αυτούς" που σας πρόδωσαν..

Και να μένετε σε αυτό.. Σε αυτό το παιχνίδι σκέψης και πόθου! Πλατωνικά, αλλά υπερβολικά ερωτικά!

Ο έρωτας σε όλο του το έυρος λοιπόν!

WONG KAR WAI

Την "ερωτική επιθυμία" την είχα δει πριν κάμποσα χρόνια, μετά το "My blueberry nights", την πρώτη ευρωπαική ταινία του Wong kar Wai.

Η αλήθεια είναι ότι τότε πέρασε απαρατήρητη. Όσο μεγαλώνεις όμως είμαι της άποψης ότι βλέπεις αλλιώς το σινεμά!

Χτες, αφέθηκα τόσο πολύ στην τέχνη του κινηματογράφου που τελειώνοντας την ταινία συνειδητοποίησα ότι κάτι τέτοιο δεν υπάρχει πλέον στην εποχή μας! Και δεν θέλω να γίνομαι γραφικός αλλά είναι ότι πιο αληθινό μπορεί να πει κάποιος χαρακτηρίζοντας τις σχέσεις ανθρώπων του σήμερα..

Ο σκηνοθέτης κάνει μία τρομερή επίθεση στον οπτικοακουστικό σου τομέα, που επί μιάμιση ώρα σε κάνει να παραδοθείς "in the mood for love" σε μία πολύ απλή ιστορία.... 

Αυτός, αυτή, ένας έρωτας, κάποιες απιστίες, πόθος, μίσος.......  τα κλασικά...

Έλα όμως που δεν είναι τόσο απλό..γιατί ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης ξέρει να μετατρέπει το απλό, σε κάτι το οποίο θα εύχεσαι να μην είχε τελειώσει, θα εύχεσαι να το ζήσεις αυτό κάποια στιγμή!!

Η πρωταγωνίστρια είναι σαν μία κινέζα, ψεύτικη κούκλα με καταπληκτικά φορέματα και τρομερές αναλογίες.. Ο άντρας τίποτα το ιδιαίτερο, ένας κλασικός κινέζος δημοσιογράφος..Κι όμως, κρέμεσαι από τα χείλη του και τις εκφράσεις του, περιμένοντας την επόμενη σκηνή του φιλμ. Δεν χαλαρώνεις ούτε λεπτό!

Τα παρακάτω δυόμιση λεπτά από την ταινία πιστεύω τα λένε όλα.. χωρίς λόγια..χωρίς κραυγαλέα σκηνικά και εφέ..χωρίς ακριβοπληρωμένους ηθοποιούς.. απλά μία έντονη Ερωτική επιθυμία ή οποία ξεχειλίζει και κάτι το οποίο πιθανόν είναι ότι πιο ωραίο έχουν ακούσει τα αυτιά σας!!

IN THE MOOD FOR LOVE

Το παραπάνω εθιστικό βαλς ακούγεται σχεδόν σε ολόκληρη την ταινία τις στιγμές που σκέφτεται ο ένας τον άλλον..!!




Τελευταία ανάρτηση λοιπόν... Η επόμενη θα είναι μετά τις άδειες, τις διακοπές, τα ξενύχτια, τα μπαράκια, τους πιθανούς καλοκαιρινούς έρωτες, τον Ωρωπό, την Άνδρο, την Φολέγανδρο......και βλέπουμε..


Καλές διακοπές, και καλές επαφές!!!!